27.01.1949
Sameinað þing: 33. fundur, 68. löggjafarþing.
Sjá dálk 341 í D-deild Alþingistíðinda. (4615)

112. mál, mænuveikivarnir

Menntmrh. (Eysteinn Jónsson) :

Já, það má telja það ástæðulaust að eyða mörgum orðum að því, sem hv. flm. hefur verið að segja hér. Hann útskýrir það ekki á neinn hátt, hvaða samgöngubanni hann vill láta beita, né heldur hvaða ráðstöfunum hann vill beita eða sóttvörnum. Álítur hann, að einangra beri Akureyri eða Rvík, eða hverja vill hann beita þessu samgöngubanni? Hvað hefur heilbrigðisstjórnin vanrækt í þessum efnum? Vill ekki hv. þm. svara þessu, í staðinn fyrir að vera með einhverjar dylgjur? Vill hann ekki út með sprokið og setja síðan fram um það till.? Vill hann ekki svara þessu skorinort, svo að allir fái séð, hvað hann ætlast fyrir? Eini ávinningurinn, sem hann ætlar sér með þessari till., er að gefa heilbrigðisstjórninni að sök vanrækslu. En hvað er vanrækt í málinu? Hvernig getur þingið samþ. vantraust á heilbrigðisstjórnina án þess að vita hvers vegna, án þess að vita nokkuð um, hvað það er, sem er vanrækt? En það eru vitanlega allir, sem þekkja hv. þm. og vita, að hann heldur, að hann megi rækta hatur og koma af stað úlfúð og illindum hjá þeim, sem hafa fengið veikina eða eru hræddir um að fá hana. Hann er að reyna að læða því inn hjá þeim, að það sé heilbrigðisstjórninni að kenna, að veikin skuli hafa breiðzt út um landið. Sjálfur stendur hann uppi algerlega úrræðalaus og getur ekki flutt nema róg og dylgjur um heilbrigðisstjórnina fyrir vanrækslu. — Annars ætla ég ekki að fara að standa í orðaskaki móti hv. þm.