16.10.1950
Neðri deild: 3. fundur, 70. löggjafarþing.
Sjá dálk 628 í B-deild Alþingistíðinda. (1491)

2. mál, hlutatryggingasjóður bátaútvegsins

Finnur Jónsson:

Herra forseti. Það hefur ekki leikið neinn vafi á því, að á þeim tíma, sem ríkisstj. gerði þessar ráðstafanir, hefur verið nauðsynlegt að koma í veg fyrir, að síldarflotinn stöðvaðist og skipin færu heim á miðju sumri. En þetta er 6. árið, sem síldveiðarnar hafa brugðizt.

Nú má gera ráð fyrir, að allflestir sjómenn hafi fengið greiddan um helming tryggingarinnar um síldveiðitímann, en hún er sem næst 3000 kr. fyrir 2 mánuði. En þar frá dregst svo fæðisgjald, svo að tekjur sjómanna að fæðinu frádregnu munu í hæsta lagi vera um 2000 kr., en þar af hafa þeir flestir aðeins fengið um 1000 kr. Nú stendur svo á, að verulegur hluti skipa hefur snúið sér til skilanefndar sjávarútvegsins, sem starfað hefur á annað ár, og á meðan svo stendur, hafa hásetarnir enga möguleika til að innheimta sjóveðskröfur sínar hjá útgerðarmönnum. En allir sjá, hve óheppilegt þetta er, og ég veit, að hæstv. atvmrh. er þetta ljóst, að það er óvenjulegt og óæskilegt ástand, að Alþingi og ríkisstjórn banni mönnum þannig að innheimta kaupgjald sitt.

Ég vil því beina þeirri fsp. til hæstv. atvmrh., hvort hann ætli ekki að gera ráðstafanir til þess, að skipverjar á síldveiðiflotanum fái sem fyrst það, sem eftir stendur af kaupi þeirra. Annað væri rangt, og það er ákaflega hætt við, að fáir fáist til að fara á síldveiðar lengur, ef þessu heldur áfram. Mér er ljóst, að það eru mikil vandræði hjá ríkissjóði; en hér er um að ræða mikið misrétti, og ég vil treysta því, að hæstv. atvmrh. geri sitt til að bæta úr því, og vænti þess, að hann gefi upplýsingar um afstöðu sína til þessa máls.