20.10.1950
Efri deild: 6. fundur, 70. löggjafarþing.
Sjá dálk 37 í B-deild Alþingistíðinda. (222)

7. mál, skólastjóralaun og kennara við barnaskóla

Frsm. meiri hl. (Karl Kristjánason):

Herra forseti. Mér þótti vænt um að heyra, að þm. Barð. sagði, að hann væri ekki á móti því að hjálpa þeim lægst launuðu. Þetta er ágætt. Við erum sammála um, að uppbætur á laun starfsmanna ríkisins væru ofraun fjárhagsgetu ríkissjóðs. Hann spurði mig, hvernig sveitarfélög færu að, sem búin eru að jafna útvörum fyrir 1949 og 1950. Í fyrsta lagi hafa flest ætlað fyrir óvissum útgjöldum; í öðru lagi leiðrétta þau fyrir liðinn tíma og eru því bundin fortíðinni. Í þessum efnum hafa þau venjulegar aðferðir. Þingið ber ábyrgð á, að byrðar ríkisins komi réttlátlega niður. Þetta á frv. að tryggja. Hvernig yrði framkoma löggjafans gegn sveitarfélögunum, ef þetta frv. yrði ekki samþ.? Þá flækti það bæði sveitarfélögin og kennarana í ósamkomulag og misrétti innbyrðis. — Þm. Barð. sagðist geta gengið inn á, að ríkissjóður borgaði uppbæturnar. Ég gæti gengið inn á það líka, því að þá nær tillagan þeim tilgangi, sem fyrir mér vakir. En ríkið hefur tekið að sér að greiða kennurum, og lítill er sá hluti, sem sveitarfélög greiða, eða 1/4 af gamla grunnkaupinu, og bæir 1/3. Yrði það niðurstaðan, að meiri hlutinn ætlaði ríkinu að borga, mundi ég ekki taka mig út úr, því að rétt er, að Alþingi setti sveitarfélögunum þessar byrðar. Dagskrána á ekki að samþykkja, því að hún er óréttlát.