22.01.1951
Efri deild: 53. fundur, 70. löggjafarþing.
Sjá dálk 74 í C-deild Alþingistíðinda. (3036)

38. mál, tekjuskattur og eignarskattur

Frsm. 2. minni hl. (Þorsteinn Þorsteinsson):

Við 2. umr. talaði ég dálítið í þessu máli, sem óþarfi er að endurtaka hér. Þá kom ég fram með dagskrártill., sem var felld. En um leið minntist ég á það, að ég mundi halda áfram lengra með þetta mál og flytja brtt. við 1. gr. Ég hef lagt þá brtt. á borðið hjá hæstv. forseta, og hljóðar hún þannig:

„Við 1. gr. Upphaf efnismálsgr. greinarinnar orðist svo:

„Nú vinnur kona framteljanda utan heimilis, þó ekki við fyrirtæki hans eða barna þeirra, er hafa samframtal við foreldra sína, og má þá frádráttarbær kostnaður ....“

Ég vil taka fram, að það á sér stað víða, einkum þar, sem svefnstofuhlutafélög eru að myndast, að börn nýskírð og kannske óskírð

— og allt til 16 ára aldurs eiga í fyrirtækinu meira eða minna, og konan vinnur við slíkt fyrirtæki. Finnst mér þá ekki rétt, þó að hún vinni eitthvað við sameiginlegt fyrirtæki fjölskyldunnar, að leyfilegt sé að draga frá ráðskonukaup.

Ég held þetta sé alveg sjálfsögð og réttlát breyt. og komi ekki til mála annað en samþ. hana. En ég játa, að það getur verið dálítill vafi um, hvað eigi að telja fyrirtæki mannsins eða konunnar. Það verður að vera undir mati skattstofu eða skattstjóra. Það er talað hér um frádráttarbæran kostnað vegna heimilisstjórnar, ef laun eru sannanlega greidd, en þó ekki hærri upphæð en konan vinnur sér inn. Tökum það dæmi, að konan þurfi að ferðast vegna þessarar vinnu utan heimilis, t. d. til Keflavíkur eða Hafnarfjarðar, — mundi þá ekki vera dreginn frá ferðakostnaður og ekki talinn með tekjunum? Ég spyr. Svona getur þetta verið flókið á ýmsan hátt, hvað eigi að telja, að konan vinni sér inn. En þá koma þeir háu herrar, skattstjóri og hin volduga ríkisskattanefnd, og ákveða þetta. En eins og ég áður gat um, er yfirleitt tómt mál að tala um þessa hluti nú. Nú er farið að síga á seinni hluta þessa mánaðar, þegar allir Reykvíkingar eiga að vera búnir með sitt skattaframtal. Þess vegna kemur ekki að nokkru gagni í kaupstöðunum nú að setja þessi frádráttarákvæði.

Þá kemur till. frá hv. 4. landsk. Mér finnst hún ganga nokkuð langt, að það megi draga frá sem svarar ráðskonukaupi, þó að engin ráðskona sé tekin, ef konan vinnur úti. Þar eru einstaklingsframtakinu þó gefnar frjálsar hendur og það verðlaunað á vissan hátt.

Nú liggja fyrir tvær dagskrártill. Og mér finnst strax í byrjun eitthvað ömurlegt um þetta frv. og það ætti nú helzt að fara að leggja sig fyrir og sofna út af. Það verður ekki til neins. Það verður ekki til gagns, þó að það gengi strax í gildi, en auðsjáanlega mun ekki svo fara nú. Nú eru tveir tígulkóngar komnir í spilið og ekki valdaminni en Vestfirðingarnir tveir, hv. 4. þm. Reykv. og hv. þm. Barð. Er ekki að vita, hvort þeir geta brotið odd af oflæti sínu og sameinazt um eina dagskrá. Mér finnst frá mínum bæjardyrum heppilegast, eins og málum er komið, að sú dagskrá, sem er breyt. við hina, nái fram að ganga. Ekki af því að ég sé algerlega ánægður með hana, en þá er sjónarmið beggja komið fram. Hv. þm. Barð. hefur bent á, hvað hann vill að sé tekið fram, þegar skattafrv. er næst lagt fram, og það gerir raunar hv. 4. þm. Reykv. líka. Sýnist a. m. k. vera einhver tilraun til þess að rekja úr þessari flækju skattamálanna, að lagt sé fram frv. frá stj. hendi á næsta þingi, og þar kæmist stj. ekki undan því að sýna, hver hennar afstaða er í skattamálum. Held ég sannast að segja, að hlutur dagskráraðila væri betur tryggður með því að koma sér saman á þennan hátt, að taka fyrri till. aftur og athuga þær greinar, sem till. hv. þm. Barð. fjallar um og felur í sér.