29.11.1950
Sameinað þing: 19. fundur, 70. löggjafarþing.
Sjá dálk 348 í D-deild Alþingistíðinda. (4371)

904. mál, viðskiptasamningar við Danmörku

Viðskmrh. (Björn Ólafsson) :

Ég vil leiðrétta þann misskilning hjá hv. þm., að þessi viðskiptajöfnuður sé svo óhagstæður vegna þess, að Danir hafi kúgað Íslendinga til þess að kaupa af sér vörur. Þessar vörur hafa verið keyptar í frjálsum viðskiptum, og það eru ráð Íslendinga sjálfra, að þeir hafa keypt þar svo mikið af vörum, vegna þess að þeir hafa talið sér hagkvæmast að kaupa vörur þaðan. Og þó að við þurfum í viðskiptum við ýmis lönd, eins og t. d. Pólland, Finnland og Austurríki, að hafa jafnvirðisviðskipti, er sú stefna uppi nú meðal frjálsra þjóða Evrópu, að það séu ekki jafnvirðisviðskipti, heldur séu þau eins frjálsleg og mögulegt er og þjóðunum frjálst að velja, hvar keypt sé. Ég vil í þessu sambandi benda á það, að Hollendingar hafa á þessu ári keypt af okkur miklu meira af vörum en við höfum keypt af þeim. Að vísu hafa þeir kvartað undan því, hvað við keyptum lítið af þeim, en þó hafa ekki komið fram neinar kröfur af þeirra hendi um jafnvirðisviðskipti, og ég tel ekki heldur, að það væri okkur í hag, að inn á slíka braut væri farið í viðskiptum milli hinna frjálsu þjóða Vestur-Evrópu.