03.12.1951
Sameinað þing: 21. fundur, 71. löggjafarþing.
Sjá dálk 393 í B-deild Alþingistíðinda. (586)
1. mál, fjárlög fyrir árið 1952
Jón Gíslason:
Herra forseti. Ég hef flutt tvær brtt. á þskj. 315 við fjárlagafrv. — Sú fyrri — undir lið II — er um að hækka framlag til brúar á Kerlingardalsá úr 120 þús. í 300 þús. kr. Við Vestur-Skaftfellingar erum þannig settir, að meiri hluti sýslunnar, 5 hreppar af 7, liggur austan Mýrdalssands, og eru samgöngur því mjög erfiðar. Vegurinn liggur yfir Höfðabrekkuheiði, og er hún mjög snjóþung. Reynslan sýnir, að þessir vegir teppast mestan hluta ársins og eru jafnvel ekki færir fyrr en í júní. Þá verður að grípa til þess úrræðis að fara yfir Mýrdalssand neðan undir Höfðafjalli. En eins og kunnugt er, þá verða þar á leið manns tvö vötn, Múlakvísl og Kerlingardalsá. Múlakvísl er jökulvatn, og hefur oft tekizt að komast yfir hana á bilum, þegar hlaup eru ekki í henni, því að þá er hún ekki meiri en smálækur. En þegar hlaup eru í henni, er hún stórfljót. Öðru máli er að gegna með Kerlingardalsá. Hún er bergvatnsá, sem ekki má frjósa eða vaxa, þá er hún ófær bilum. Vestur-Skaftfellingar líta svo á, að eitt mesta nauðsynjamál þeirra sé að fá brú á Kerlingardalsá hjá Fagradal. Það var í undirbúningi að fá hér aðstoðarlán, svo að framkvæmdir gætu hafizt í sumar, ef fjárveiting fengist ekki. Þessi brtt. byggist á því að fá 300 þús. kr. til brúarinnar, og ef sú fjárveiting fengist, þá gætu framkvæmdir komizt á í sumar. Það má geta þess, að Höfðabrekkuheiði var ófær í fyrra frá því í desember. Í apríl var fluttur í flugvélum allmikill fóðurbætir austur, og varð kostnaður á tonnið 1500 kr. Þetta er svo mikill kostnaður, að hann er óbærilegur. En ef við fengjum brúna, þá mundi það koma í veg fyrir þessi vandræði.
Hér hef ég svo flutt aðra brtt. — undir lið IN — um fyrirhleðslu í Kúðafljót í Meðallandi, 200 þús. kr. Það er að vísu ekki fyrirhleðsla í fljótið sjálft, því að það ætlar sér enginn að stífla. — Svo er mál með vexti, að Kúðafljót skilst í sundur um hólma nokkra og rennur ýmist austan eða vestan við þá. Fljótið rennur venjulega vestan við þá, en þegar vöxtur hleypur í það, rennur það austan við og gerir þá Meðallendingum ýmsar búsifjar. Þá hleypir það túnum þeirra í gadd og fyllir hlöður þeirra vatni, eyðileggur girðingar o.m.fl. Fyrir löngu er vaknaður mikill áhugi á því að hlaða upp í eystri farveg fljótsins, en kostnaður við þetta yrði allmikill. Ef þetta yrði gert, þá mundi og fást þarna allmikið landrými, sem hægt væri að breyta í gróið land. Hér er lagt til, að veittar verði 200 þús., en það mundi vera hálfur kostnaður.
Ég vona, að hv. þm. taki þessum brtt. mínum vel og samþ. þær.