07.11.1952
Neðri deild: 22. fundur, 72. löggjafarþing.
Sjá dálk 368 í C-deild Alþingistíðinda. (3266)

120. mál, vinna unglinga og námsmanna

Viðskmrh. (Björn Ólafsson):

Það fer nú að tíðkast talsvert mikið hér á Alþ., að hv. flokkar, Alþfl. og Sósfl., hafi samstöðu í ýmsum málum, það er nú kannske ekki annað en gott um það að segja, en manni dettur helzt í hug, að þetta muni aðallega stafa af verkefnaskorti hjá Alþfl. og þess vegna hafi hann tekið þann kostinn að ganga á mála hjá Sameiningarflokki alþýðu.

Ég ætla ekki að deila um nauðsyn unglingavinnu, því að bersýnilegt er, að mikil nauðsyn er fyrir hana. En ég vil benda á, að þetta frv., sem hér liggur fyrir, bætir ekki úr þeim vanda á nokkurn hátt að mínu áliti og þá sérstaklega af því, á hvern hátt samkv. frv. er gert ráð fyrir að koma málinu í framkvæmd. Hér er sú kvöð lögð á stofnun, sem heitir fjárhagsráð. að unglingur, sem þarf aðstoðar þjóðfélagsins til starfa, skuli hljóta fyrirgreiðslu fjárhagsráðs til þess að fá atvinnu. Ef slík fyrirgreiðsla nægir ekki, þá er fjárhagsráði skylt að tryggja unglingunum atvinnu. Þetta er alveg nýtt verkefni, sem fjárhagsráði er fengið í hendur. Ég hélt satt að segja, að verkefni þess væru nógu víðtæk, þótt ekki væri bætt á það þessari kvöð, sem ég sé ekki að það geti á nokkurn hátt leyst, eins og þessi stofnun er byggð upp. Mér finnst, að hv. flm. frv. hefði átt að byrja á því að láta breyta l. um fjárhagsráð þannig, að það gæti sinnt þessu hlutverki. En ég get ekki séð, að með þessum l., eins og þau liggja fyrir, sé hægt að setja þessa kvöð á fjárhagsráð. Það hefur engan möguleika til þess að sinna þessu. Það væri einfalt, ef hægt væri að leysa þetta þjóðfélagsvandamál með þeim einum hætti að fá fjárhagsráði vandann í hendur og segja því að leysa það, án þess að gefa því í hendur vopnin, sem það þarf til þess. Þess vegna sýnist mér, að frv., eins og það liggur fyrir, sé hvorki fugl né fiskur. Og ég get ekki séð, hvernig hv. n. getur farið að mæla með því, að fjárhagsráð taki að sér þetta verkefni, sem það hefur ekki nokkurn möguleika til að leysa. Ég hefði satt að segja búizt við því, að hv. flm. mundi koma með tillögur um stórar fjárhæðir, sem Alþ. ætti að verja í þessu skyni, og þá hefðu slíkar fjárhæðir átt að koma til ráðstöfunar fjárhagsráðs. Ég get ekki séð, að það sé lagt til í frv. Hins vegar er samkv. 3. gr. heimilað að verja allt að tveim millj. í því skyni, sem 3. gr. fjallar um, en ekki að neinu leyti í því skyni, sem 2. gr. fjallar um. Það er þó þungamiðja málsins. Mér þykir hv. flm. hafa gengið heldur illa frá þessu máli, ef hann gerir sér nokkra von um, að það njóti fyrirgreiðslu hjá þinginu.