18.10.1954
Neðri deild: 5. fundur, 74. löggjafarþing.
Sjá dálk 76 í C-deild Alþingistíðinda. (2072)

32. mál, brotajárn

Forsrh. (Ólafur Thors):

Herra forseti. Ég hygg, að það sé mál, sem áður hefur verið bæði rannsakað nokkuð og rætt allmikið, hvort tiltækilegt þætti að hagnýta þessi gömlu skip í þeim tilgangi, sem hv. 1. flm. gat um. Um það hafa verið a. m. k. skiptar skoðanir, svo að ég segi ekki meira. Og ég veit ekki, hvort ég mundi treysta mér — ég býst við, að það falli undir mitt ráðuneyti — að banna útflutning á þessum skipum, sérstaklega þegar mér er tjáð, að þau séu stöðugt fallandi í verði, þannig að ríkisstj. gæti tekið á sig nokkra ábyrgð með því að banna þennan útflutning. Ég er ekki viss um, hvort ég sé mér það fært, nema ég fái um það annaðhvort fyrirmæli, bein og snögg, frá Alþingi, eða að ríkisstj. mundi treysta sér að taka ábyrgð á þeirri áhættu, sem af töf málsins leiðir.

Það, sem nú liggur fyrir, er uppástunga um það að skipta á þessum gömlu, úreltu og ónothæfu skipum og nýjum eða tiltölulega nýjum vélbátum. Verðið, sem virðist vera boðið í skipin, er mjög lágt og lægra talsvert en það, sem þó síðast var selt fyrir, að því leyti sem mér er kunnugt um. En málið er þannig lagt fyrir stjórnina, að það verði að taka um þetta snöggar ákvarðanir, því að annars missist möguleikinn til að selja. Þeir, sem vilja kaupa þessi skip, hafa áður keypt hér einhver skip til niðurrifs og telja ekki lengur möguleika að gera tilboð í skipin í því skyni, vegna þess að kostnaður við að rifa þau annars vegar og möguleikar til hagnýtingar á járninu hins vegar séu þannig, að það geti ekki svarað kostnaði. Ég treysti mér ekki að fullu að dæma um þetta, en þessar upplýsingar vil ég gefa.