17.12.1954
Neðri deild: 37. fundur, 74. löggjafarþing.
Sjá dálk 424 í B-deild Alþingistíðinda. (390)

95. mál, almannatryggingar

Hannibal Valdimarsson:

Herra forseti. Ég flutti hér í dag 2 litlar brtt., og var önnur þeirra þess efnis, að framan við 5. gr. frv. komi ný grein, þess efnis, að síðari málsgr. 13. gr. laganna um almannatryggingar skyldi falla niður. En í þessari síðari málsgr. 13. gr. er svo ákveðið, að vísu með nokkuð óljósu orðalagi, að þeir skuli ekki njóta lífeyris, ellilífeyris eða örorkubóta, sem njóti lífeyris eða eftirlauna af opinberu fé, úr opinberum sjóðum, og hefur þetta verið túlkað þannig, að þeir, sem fá viðurkenningu, hversu lág sem hún er, á 18. gr. fjárlaga, skuli ekki fá þá upphæð öðruvísi en með því móti, að hún dragist frá þeim bótagreiðslum, sem viðkomendur eigi að fá hjá Tryggingastofnun ríkisins, m.ö.o., að karl eða kona, sem á 18. gr. hefur fengið 4 þús. kr. viðurkenningu fyrir langa þjónustu, á samkvæmt þessu ákvæði tryggingalaganna að fá þessa upphæð greidda að vísu, en í stað þess að fá 4896 kr. hjá Tryggingastofnuninni að auki, á Tryggingastofnunin að borga 896 kr., en sleppa við að borga 4 þús. kr., af því að viðkomandi hafi fengið 4 þús. kr. viðurkenningu á 18. gr.

Nú er þessi gr. almenns efnis, þannig að sérhver sá, sem fær slíka viðurkenningu úr einhverjum sjóði, í fjárlögum eða annars staðar, verður fyrir skerðingu á sínum réttindum hjá Tryggingastofnuninni. En nú vil ég flytja þessa brtt. frá í dag í því takmarkaða formi, að skerðingin nái ekki til bótagreiðslna á 18. gr. fjárlaga, ef sú viðurkenningarupphæð er lægri en 8 þús. kr. Þannig er áreiðanlegt, að hún er takmarkaðri en till. eins og hún var borin fram í dag.

Með leyfi hæstv. forseta, yrði þá till. mín nú í heild á þann veg, að við 13. gr. laganna bætist: Ákvæði 2. málsgr. þessarar gr. taka þó ekki til viðurkenningar, sem veitt er á 18. gr. fjárlaga, ef hún er lægri en 8 þús. kr.

Ég vil biðja hæstv. forseta að leita afbrigða fyrir þessari till., því að hún er skrifleg og þannig of seint fram komin.