10.03.1955
Neðri deild: 57. fundur, 74. löggjafarþing.
Sjá dálk 502 í B-deild Alþingistíðinda. (546)
25. mál, læknaskipunarlög
Frsm. (Helgi Jónasson):
Hæstv. ráðh. hefur viljað vefengja þetta bréf, það sé ekki í alla staði sem heiðarlegast, að mér skilst. Svo kom hann með það líka, að nefndarmennirnir hefðu komið seint á fundinn og hafi verið eitthvað hlunnfærðir, a.m.k. hans menn, en mínir menn áttu að hafa gert það fyrir áróður frá hinum, sem hann kallaði svo mína menn. Ég kalla alla Rangæinga mína menn, úr því að ég er hér á Alþingi, hvað sem er nú heima fyrir. Mér er hálfilla við þessa fullyrðingu hjá hæstv. ráðherra. — Ég ætla að leyfa mér að lesa upp bréfið:
„Árið 1954, miðvikudaginn 8. des., kl. 11.45, var aukasýslufundur í Rangárvallasýslu haldinn á sýsluskrifstofunni á Hvolsvelli. Fundinum stýrði oddviti sýslunefndar, Björn Fr. Björnsson sýslumaður. Á fundinum voru mættir í byrjun fundar, sem boðaður var kl. 11, allir sýslunefndarmennirnir nema sýslunefndarmaður Rangárvallahrepps. Hann mætti kl. 12 á hádegi. Þá lagði oddviti fram bréf, dags. 2. des. 1954, undirritað af Páli Þorsteinssyni og Kjartani J. Jóhannssyni f/h heilbr.- og félmn. neðri deildar Alþingis, þar sem óskað er umsagnar sýslunefndarinnar um frv. til læknaskipunarlaga, sem bréfinu fylgdi, og þá sérstaklega um liðinn 47 og 48, Hvolshérað og Helluhérað. Hófust þegar. umræður um erindið, og lýstu nú sýslunefndarmenn áliti sínu frá ýmsum hliðum. Að þeim loknum var málinu vísað til undirnefndar, en í þá nefnd voru kjörnir Sigurjón Sigurðsson sýslunefndarmaður Holtahrepps, Sigurður Tómasson sýslunefndarmaður Fljótshlíðarhrepps og Gissur Gissurarson sýslunefndarmaður Austur-Eyjafjallahrepps. Var fundi síðan frestað um stund og beðið álits undirnefndarinnar. Eftir nær þriggja klukkustunda hlé skilaði undirnefndin svo hljóðandi ályktun:
47. gr. frv. orðist svo: Austur-Hvolshérað: Austur-Eyjafjallahreppur, Vestur-Eyjafjallahreppur, Austur-Landeyjahreppur, Vestur-Landeyjahreppur, Fljótshlíðarhreppur, Hvolhreppur. Læknissetur á Stórólfshvoli.
48. gr. frv. orðist svo: Vestur-Hvolshérað:“ (Ég tók það áðan fram, að ég breytti því í „Út“, af því að ég taldi það vera eftir málvenju austur frá.) „Rangárvallahreppur, Landmannahreppur, Holtahreppur, Ásahreppur og Djúpárhreppur. Læknissetur á Stórólfshvoli.“
Ályktunin var samþykkt með 12 atkv., öllum atkv. sýslunefndarmannanna, Austur-Eyjafjalla, Vestur-Eyjafjalla, Austur-Landeyja, Vestur-Landeyja, Fljótshlíðar, Hvol, Rangárvalla, Landmanna, Holta og Ása.
Sýslunefndarmenn Vestur-Landeyja, Landmanna og Holta gerðu fyrirvara með búsetu í héraðinu. Og fyrirvarinn var sá, að því er mér hefur verið sagt, að sýslunefndarmaður Vestur-Landeyja vildi hafa læknissetrið á Hellu, sýslunefndarmenn Landmannahrepps og Holtahrepps á Vegamótum, sem skiljanlegt er, því að það er miklu betri aðstaða fyrir þá að hafa lækni þar heldur en á Hellu.
Þarna hafið þið bréfið, og ég held, að ég hafi ekkert falsað í því, sem ég hef sagt því viðvíkjandi.
