05.03.1959
Neðri deild: 86. fundur, 78. löggjafarþing.
Sjá dálk 1035 í B-deild Alþingistíðinda. (849)

106. mál, lífeyrissjóður starfsmanna ríkisins

Frsm. (Ólafur Björnsson):

Herra forseti. Frv. það, sem hér liggur fyrir, hefur inni að halda tvær breyt. eða réttara sagt viðauka við gildandi lög um þessi efni. Önnur breyt. er fólgin í því, að mönnum, sem látið hafa af starfi í þjónustu hins opinbera vegna heilsubrests, en síðar hafa tekið við öðru léttara starfi, er heimilað að kaupa sér lífeyrissjóðsréttindi fyrir þann tíma, sem úr hefur fallið. Og enn fremur er tekið fram, að þeir hafi rétt til þess að njóta eftirlauna samkv. þeim hærri launum, sem þeir hafa haft, enda greiði þeir iðgjald miðað við hin hærri laun. Hin aðalbreyt. eða viðaukinn er fólginn í því, að tekið er fram í l., að þeir, sem gerzt höfðu aðilar að lífeyrissjóðnum fyrir setningu núgildandi l. frá 1955 njóti áfram þeirra réttinda að mega hætta starfi með fullum eftirlaunum, þegar samanlagður aldur þeirra og starfsaldur nemur 95 árum. Þessi regla var numin úr gildi með l. frá 1955. En ágreiningur var þá um það, hvort þeir, sem þá voru orðnir aðilar að lífeyrissjóðnum, skyldu njóta þessa réttar. Um þetta gekk dómur, svo sem getið er um í grg. fyrir frv., en niðurstaða hans varð sú, að eldri sjóðfélagar skyldu njóta áðurgreindra réttinda. Stjórn lífeyrissjóðsins hefur óskað eftir því, að ákvæði í samræmi við þessar dómsniðurstöður yrðu tekin inn í lögin til þess að fyrirbyggja frekari málaferli út af því.

Þetta eru þær meginbreytingar, sem þetta lagafrv. hefur inni að halda. Hefur n. athugað frv. og leggur einróma til, að það verði samþ. óbreytt frá því, sem gengið var frá því í hv. efri deild.