03.12.1959
Neðri deild: 9. fundur, 80. löggjafarþing.
Sjá dálk 128 í B-deild Alþingistíðinda. (83)

16. mál, bráðabirgðafjárgreiðslur úr ríkissjóði 1960

Frsm. 1. minni hl. ( Einar Olgeirsson ):

Herra forseti. Fjhn. hefur ekki komið sér saman um þetta mál, og ég hef leyft mér að útbúa hér nál. Nefndarfundur var í morgun kl. 10. Ég skilaði mínu nál. fyrir hádegi. Því nál. var útbýtt á fundinum, sem hófst kl. hálftvö, og ég ætti að geta ætlazt til þess, þegar ég, sem er í stjórnarandstöðunni, bregzt þannig við um afgreiðslu máls, að mér yrði sýnd samsvarandi tillitssemi af hálfu þess, sem lagt hefur frv. fyrir.

Ég legg til í nál., að málið sé afgr. með rökstuddri dagskrá, og svo fremi sem hér á að vera mögulegt að ræða mína dagskrá, sem er á þskj. 53, þá þarf hæstv. fjmrh. að vera hér við, þar sem það, hvort rök þau eru rétt, sem ég beiti, byggist á því, hvað hæstv. fjmrh. segir. Enn fremur hafa frá hæstv. dómsmrh. fallið orð um það, að það sé mjög óviðfelldið, að rætt sé um hæstv. fjmrh. og jafnvel kannske stundum veitzt eitthvað að honum, þannig að hann sé ekki viðstaddur, og ég er hæstv. dómsmrh. alveg sammála. Þess vegna er ég búinn a.m.k. tíu sinnum í dag að óska eftir, að hæstv. fjmrh. sé viðstaddur, og ég veit, að hæstv. forseti ber ekki á móti því, að ég hafi beðið forseta hvað eftir annað um að gera ráðstafanir til þess, að fjmrh. væri viðstaddur. Nú leyfi ég mér sem frsm. þessa minni hl. fjhn. að óska eftir því að þurfa ekki að halda lengra áfram í þessari ræðu til þess að brjóta ekki það velsæmi, sem við hæstv. dómsmrh. erum sammála um að skuli viðhafa, og leyfi ég mér þess vegna að bera fram þá ósk, studda þessum rökum, að nú verði gert hlé þar til á morgun, að hæstv. fjmrh. getur verið viðstaddur, ég fái að gera hlé á þessari minni ræðu og halda henni áfram, þessari minni framsöguræðu við þessa umr. fyrir þessu nál., þegar hæstv. fjmrh. er viðstaddur. Ég vildi nú skjóta því til forseta, hvort mér leyfist ekki að gera slíkt hlé, þannig að fundi verði nú frestað til morguns. Ég þykist hafa gert mína skyldu sem fjhn.-maður, skilað mínu nál. á réttum tíma, og það eina, sem ég nú fer fram á, það er, að sá, sem lagði frv. fyrir og ég þarf að ræða við, mæti. Ég vil gjarnan gera hlé á minni ræðu til að heyra úrskurð forseta. (Forseti: Ég hygg, að ekki sé ástæða til að fresta fundinum, þar eð fleiri eru á mælendaskrá. Hins vegar hefur hv. þm. rétt til að tala þrisvar við þessa umr. sem frsm. fyrir nál., og gæti þess vegna fundurinn haldið áfram og hann síðar haft tækifæri til að gera grein fyrir sínum sjónarmiðum.) Veit ég það, að ég hef þrjár ræður. En spurningin er, hvort fjmrh. hefur tækifæri til að vera við. Ég vildi óska eftir, að það væri ákveðið. Ef allir aðrir, sem hér ætla að tala, óska þess sama, verður þá orðið við því að fresta fundinum? (Forseti: Það mun ekki útséð um það enn, hvort hæstv. fjmrh. verður hér viðstaddur innan stundar eða ekki, og þess vegna get ég ekki svarað þessari spurningu ákveðið. — Gripið fram í. — Forseti: Það eru fleiri hv. þm. hér á mælendaskrá en sá hv. þm., sem nú er að tala úr ræðustól. ) Já, en ég hef þau sérréttindi, að ég þurfti ekki einu sinni að kveðja mér hljóðs, til þess að ég fengi orðið, af því að ég er frsm. Þess vegna vil ég eindregið óska eftir því, að nú sé gert hlé á ræðu minni, ég ljúki ekki þessari minni fyrstu ræðu af þeim þremur, sem ég á rétt á, m.a. með tilliti til þess, að ég hef enga fulla vissu fyrir, ef einhver annar skyldi vera kominn í forsetastólinn en hæstv. forseti, sem nú situr, að ég fengi nokkurn tíma að halda hinar ræðurnar, þannig að þegar slík óvíssa er komin í öll þingsköp, þá verður maður að fara að gæta sín að sleppa ekki neinum möguleika. Enn hef ég möguleikann, enn er ég í ræðustólnum. Ég get náttúrlega beðið til morguns, þó að það sé viðbúið, að maður sofni hér. En ég þykist hafa unnið mitt dagsverk rétt eins og hver annar þm., og ég sé satt að segja ekki, hvernig þetta kemur til með að ganga hjá okkur á þingfundunum, ef svona verður haldið áfram. Hér hefur fram að þessu ríkt ákaflega góð samvinna á undanförnum fundum Alþingis undanfarin ár, og ég er hræddur um, að það sé ekki heppilegt að breyta út frá því. Ég vildi þess vegna líka til að gefa hæstv. forseta góð ráð mælast til þess, að fundinum yrði frestað — við skulum segja í korter — og minni ræðu á meðan. Vera kann, þótt máske hæstv. fjmrh. sofi, að hann væri vaknaður eftir kortér. (Gripið fram í.) Hvað? Er nokkuð nýtt að heyra? Hvað dvelur orminn langa? Ég vil spyrja hæstv. forseta, hvort ekki sé hægt að verða við því að fresta þá a.m.k. í korter og leiðinlegt að bíða á þennan máta. (Dómsmrh.: Er þá ekki einhver annar kafli ræðunnar, sem við mættum hlusta á á meðan?) Ég ætlaði nú satt að segja ekki að fara að endurtaka allt, án þess að fjmrh. væri við, sem ég sagði um hann í dag. Það er alveg rétt, sem hæstv. dómsmrh. sagði, að hæstv. fjmrh. getur vafalaust vel svarað fyrir sig, og þess vegna hefur mig langað til að sjá hann hér allan tímann. ( Dómsmrh.: Þarftu ekkert að segja um okkur hina?) Ég hef nú verið að tala við ykkur í allan dag. Ég held, að ég sé búinn að tala við ykkur í fimm tíma, svo að ég þykist hafa gert skyldu mína hvað það snertir, en mig vantar að fullnægja skyldunni gagnvart hæstv. fjmrh., sérstaklega eftir það, sem hæstv. dómsmrh. sagði áðan. Ég vil beina því til hæstv. forseta, hvort ég megi ekki gera kortershlé á ræðu minni og ganga úr skugga um það, hvort nokkur möguleiki er á því að fá hæstv. fjmrh. hingað inn til þess að hlusta á frsm. þessa máls. ( Forseti: Það hefur verið gerð tilraun til þess að ná sambandi við ráðh., en hún hefur ekki tekizt enn, og ég mun því verða við óskum manna og fresta þessari umr. Bið ræðumann að gera hlé á ræðu sinni. ) — [ Frh.]