16.02.1961
Neðri deild: 64. fundur, 81. löggjafarþing.
Sjá dálk 112 í C-deild Alþingistíðinda. (1820)

38. mál, loðdýrarækt

Skúli Guðmundsson:

Ég get ekki stillt mig um að segja hér örfá orð út af því, sem fram hefur komið í ræðum manna.

Hæstv. landbrh. sagði nokkur orð um frv. Hann sagði, að það væri till. landbn. að vísa málinu til ríkisstjórnarinnar til að athuga það vandlega og semja frv. — Það er ekkert um það í áliti landbn., að það sé óskað eftir því, að ríkisstj. athugi málið, hvorki vandlega né á annan hátt. Það er bara lagt til í nál., að henni sé falið, það sé lagt fyrir hana að semja frv. í ákveðna stefnu og leggja það fyrir þingið. Nú heyrði ég það á hæstv. ráðh., að hann vill láta athuga málið nánar, og ég skil það vel. En þykir honum þá betra að fá hér samþykkta ályktun um að vísa málinu til stjórnarinnar, þar sem honum sé sagt fyrir fram, hvernig frv. hann eigi að semja, hvað sem athuganir hans leiða í ljós? Ég er dálítið hissa á þessu.

Hv. 2. þm. Vesturl. hefur mikla trú á minkarækt og vill, að hér verði tekið upp minkaeldi. Það er hans skoðun á málinu, að þetta muni verða til farsældar. En hann sagði, að það væri furðulegt, að andmæli skuli koma fram, og furðulegt að heyra menn hér á Alþingi telja það fráleitt að hefja minkaeldi. Hvaða andmæli hafa komið fram gegn málinu? Ég hef ekki heyrt þau. Ég hef hlýtt á þessar umr. hér í dag, og ég hef ekki heyrt, að neinn héldi því fram, að það væri fráleitt að hefja minkaeldi. Það hefur verið talað um, að það væri ástæða til að athuga málið nánar, áður en ákvörðun væri um það tekin. Og það er allt annað en að mæla á móti því.

Hv. 4. þm. Norðurl. v. segir, að hér greiði menn atkv. um það eitt að vísa málinu til ríkisstj. Þetta er ekki rétt hjá honum. Það eru fyrirmæli um það, sem fylgja frá landbn., hvað ríkisstj. eigi að gera án frekari athugunar. Sé þetta samþ., eins og það kemur frá hv. nefnd, þá er verið að segja ríkisstj., hvað hún eigi að gera. Hún á að útbúa frv. um innflutning og eldi minka, hvað sem aðrir kynnu um þetta að segja hér eftir, eins og til dæmis búnaðarþing.

Og svo kom síðast hv. 2. þm. Sunnl. og segir, að menn vilji ekki leyfa, að málið sé athugað. Hverjir eru það, sem hafa andmælt því, að málið væri athugað? Ekki hef ég gert það og ekki aðrir, svo að ég hafi heyrt. Við erum einmitt að tala um það, að málið eigi að fá nánari athugun, áður en Alþingi markar nokkra ákveðna stefnu í því.

Ég beindi þeirri fyrirspurn í fyrri ræðu minni til hv. frsm., sem mun vera formaður hv. landbn., hvort hann gæti ekki á það fallizt, til þess að samkomulag yrði um afgreiðslu málsins hér frá deildinni, að nefndin gerði till. um rökstudda dagskrá, sem væri alveg hlutlaus, þ.e.a.s., þar væri hæstv. ríkisstj. falið að láta fara fram nánari athugun ú málinu, m.a. fá umsögn búnaðarþings, og í trausti þess, að þessi nánari athugun á málinu færi fram, væri því vísað til ríkisstj. Þetta finnst mér ósköp eðlileg afgreiðsla á málinu, og ég vil nú enn beina því til hv. formanns og frsm. nefndarinnar, hvort hann vilji ekki taka þetta til atliuguar. Ef hins vegar hv. nefnd vill ekkert athuga þessa málsmeðferð, þá vil ég fara fram á það við hæstv. forseta, að umræðunni verði ekki slitið núna á þessum fundi, heldur málinu frestað, þannig að mönnum gæfist þá kostur á að athuga um það að flytja till. í málinu. Ég vænti þess, að hæstv. forseti geti orðið við þeim tilmælum.