26.03.1962
Efri deild: 70. fundur, 82. löggjafarþing.
Sjá dálk 768 í B-deild Alþingistíðinda. (794)

146. mál, almannatryggingar

Sjútvmrh. (Emil Jónsson):

Herra forseti. Út af þessum orðum, sem hv. 9. þm. Reykv. lét hér falla, skal ég aðeins segja það, að ég vil ganga út frá því, að um þetta atriði hafi tekizt samningar á milli læknasamtakanna í Reykjavík og Sjúkrasamlagsins, því að þessar tölur voru frá þeim til ráðuneytisins komnar, svo að ég vildi vænta þess, að það mál yrði nú ekki tekið upp að nýju, þannig að það sé ástæða til að ætla, að málið strandi á því, að það sé ekki hægt að breyta þessum gjöldum fyrir viðtöl og heimsóknir.

Ég skal líka segja, að þessi hækkun á gjaldinu hefur ekki verið vel séð hjá ýmsum. Þannig varð ég var við það hjá nokkrum þm. í hv. Nd., að þeir töldu það miður, að þetta gjald, sem einstakir meðlimir sjúkrasamlaganna þyrftu sjálfir að greiða, yrði hækkað eins og þarna er gert ráð fyrir. Það væri ekki gott, að tryggingarnar væru að þessu leyti til numdar úr gildi, þannig að sjúklingarnir yrðu auk síns sjúkrasamlagsgjalds að greiða þessi viðtals- og vitjanagjöld.

Ég er þess vegna alls ekki viss um, að það mundi þykja gott að hafa þetta opið. Við höfum rætt þetta í ráðuneytinu, og það var einróma álit þeirra, sem um það fjölluðu þar, að það væri betra að hafa það eins og það er, með ákveðnum tölum, heldur en að hafa það opið og hafa það á valdi ráðuneytisins eða tryggingaráðs eða einhvers annars aðila, sem þyrfti ekki að leita löggjafans um breytingu á því.

Ég er þess vegna þeirrar skoðunar, að það fari bezt á því að halda tölunum inni í lögunum, eins og gert er ráð fyrir í frv. og eins og það hefur verið. Ef nauðsyn ber til að breyta þeim skyndilega, er það væntanlega hægt, ef samþykki Alþingis þá fæst fyrir því á sínum tíma. Ég fyrir mitt leyti tel þess vegna óheppilegt að nema þessar ákveðnu tölur í burtu og hafa gjaldið opið.