03.12.1962
Efri deild: 25. fundur, 83. löggjafarþing.
Sjá dálk 169 í C-deild Alþingistíðinda. (2084)

56. mál, vegagerð á Vestfjörðum og Austurlandi

Fram. meiri hl. (Bjartmar Guðmundsson):

Herra forseti. Frv. það, sem hér liggur fyrir á þskj. 56, er sams konar frv. og var hér til umr. á síðasta þingi. Það er frv. um lántöku til vegagerða í tveim kjördæmum, Vestfjarða- og Austfjarðakjördæmi. Þetta frv. var flutt þá, ef ég man rétt, af sömu mönnum, 2. þm. Vestf., 4. þm. sama kjördæmis og 5. þm. Austf. Afgreiðsla þessa máls var þá með þeim hætti, að frv. var vísað til ríkisstj. Rökstuðningur fyrir því var sá þá, að í endurskoðun væru öll ákvæði í lögum um vegi og að búizt væri við, að frv. frá endurskoðunarnefnd vegalaga kæmi fram á því þingi, sem nú situr. Og samkv, þáltill., sem samþ. var 1961, átti nefndin m.a. að gera till. um öflun fjár til vegagerða í heild.

Á því þingi, sem nú situr, og á undanförnum þingum hafa komið fram fjöldamargar brtt. við vegalög, sem allar ganga að sjálfsögðu í þá átt að reyna að auka framkvæmdir í vegagerð um allt land, ekki aðeins á Vestfjörðum og Austfjörðum, heldur einnig í öðrum kjördæmum. Það er að sjálfsögðu óumdeilanlegt, að mikil þörf er á vegagerð á Vestfjörðum og Austfjörðum, en það er einnig óumdeilanlegt, að mikil þörf er á auknum vegagerðum og bættum samgöngum í öllum kjördæmum landsins. Að athuguðu máli í fyrra þótti einboðið að reyna að gera tilraun að leysa öll þessi mál í einu lagi, en ekki eitt og eitt fyrir sig, og að á þann hátt næðist bezt skipulag um framkvæmd vegamála í landinu og skipulag, sem væri til frambúðar. Þetta var m.a. eindregið álit vegamálastjóra, sem er þessum málum allra manna kunnugastur. Nú er það af þessu að segja, að milliþn. sú, sem talað var um í fyrra og enn nú, hefur að mestu lokið störfum og skilað áliti til ríkisstj. og frv. til nýrra vegalaga, sem fela í sér margar mjög mikilsverðar breytingar frá því, sem verið hefur, m.a. breytingar um öflun fjár til vegaframkvæmda í auknum mæli.

Samgmn, varð ekki sammála um afgreiðslu þessa máls nú frekar en í fyrra. Meiri hl. getur ekki lagt til, eins og á stendur, að samþ. þetta frv. Það væri að taka einn þátt þessa yfirgripsmikla máls út úr samhengi við að þætti þess og afgreiða hann út af fyrir sig á undan öðrum. Er þetta þó sagt án þess, að á það sé lagður dómur, hvort þær till., sem hér eru fram fluttar í frumvarpsformi, séu við hóf eða ekki að því er upphæðir snertir til framkvæmda í vegamálum. Það verður sjálfsagt að metast við samanburð á þörf og ástandi vega í öðrum landshlutum. En rökrétt framhald af afgreiðslu, sem þetta mál fékk hér í fyrra af meiri hl. deildarinnar, er það, að því sé nú öðru sinni vísað til ríkisstj., meðan hún hefur til athugunar þær till., sem fram hafa komið í mþn. í vegamálum.

Ég get ekki um það sagt á þessari stundu, hvaða afgreiðslu það vegalagafrv., sem þegar hefur verið samið að mestu leyti, muni fá hér á Alþingi. En eins og ég sagði, þá tel ég ógerlegt á þessu stigi málsins að taka þetta eina mál út úr samhengi við önnur aðkallandi mál á þessum vettvangi. Og með tilvísun til þess, sem fram kemur í nál. meiri hl., sem hér liggur fyrir og útbýtt hefur verið nú rétt áðan, legg ég til, að málinu verði vísað til ríkisstj.