16.04.1963
Neðri deild: 71. fundur, 83. löggjafarþing.
Sjá dálk 1042 í B-deild Alþingistíðinda. (985)

196. mál, almannatryggingar

Frsm. (Gísli Jónsson):

Herra forseti. Það eru aðeins örfá orð. — Þegar ég fór að bera saman við handritið að brtt. undir b-lið, 3. brtt. á þskj. 635, þá sá ég, að það hefur orðið misprentun, sem nauðsynlegt er að laga. Þar stendur svo í 2. málsl., með leyfi hæstv. forseta: „Nú lætur hinn látni ekki eftir sig aðstandendur, sem rétt eiga til bóta skv. þessum stafliðum, og skal þá bæta slysið með 35 þús. kr., sem skiptast á milli barna hins látna, ef fyrir hendi eru.” En það átti að vera þannig: „sem skiptist að jöfnu milli barna hins látna, ef á lifi eru, ella til dánarbús hans“. Ég vil leyfa mér að leggja fram skriflega brtt. til hæstv. forseta, og vænti ég þess, að hún verði samþ. Ég skal í örfáum orðum gera grein fyrir því, hvers vegna þetta er hugsað þannig.

Ef ákvæðið yrði samþ. óbreytt, mundi t.d. ungur maður, sem færist annaðhvort af slysi eða öðrum ástæðum og ætti engin börn, falla óbættur. Hann gæti átt foreldra á lífi, og þeir fengju þá ekki baeturnar, en þeim eru tryggðar þessar bætur gegnum búið, ef skriflega brtt. verður samþ., enda var samkomulag í n. og einnig við Ed. um, að það skyldi þannig orðað.

Ég hef ekki ástæðu til þess að ræða efnislega um málið. Ég vil aðeins að gefnu tilefni lýsa því hér yfir, að það er alveg rétt, sem hæstv. félmrh. sagði, að ég hafði verið búinn að leita samþykkis og ræða þessar breyt., ekki einungis við hv. heilbr: og félmn. Ed., heldur einnig við forstjóra stofnunarinnar, áður en ég ræddi við ráðh., og frá ráðh. var aldrei nein andstaða gegn neinum af till. Hann lýsti því yfir við mig, að hann mundi sætta sig við þær brtt., sem báðar n. kæmu sér saman um. Ég tel rétt, að það komi fram.

Um hitt atriðið, að fresta afgreiðslu málsins til næsta þings, vil ég leggja mjög mikla áherzlu á, að það verði ekki gert. Ég tel, að hér sé um svo miklar umbætur að ræða, að ég vænti þess, að málið verði afgr. eins og það er lagt fyrir af mér sem frsm. Og mér þætti einnig vænt um, ef samkomulag væri um það við hv. 4. landsk., að hann vildi taka þessar till. aftur. Hann hefur kannske tækifæri til þess að bera þær fram á haustþingi og fá þær þá samþ., og skemmtilegast væri það fyrir afgreiðslu málsins.