07.03.1967
Efri deild: 48. fundur, 87. löggjafarþing.
Sjá dálk 1143 í B-deild Alþingistíðinda. (943)

8. mál, bann gegn botnvörpuveiðum

Dómsmrh. (Jóhann Hafstein):

Herra forseti. Frv. þetta er komið frá Nd., en eins og hv. þm. er kunnugt um, þá hefur verið rætt um það á undanförnum þingum, bæði af einstökum þm. og einnig þingnefndum, að það væri tímabært, að endurskoðun yrði gerð á ýmsum atriðum í lögum nr. 5 frá 18. maí 1920 um bann gegn botnvörpuveiðum. Sérstaklega kom það fram á þinginu 1964–1965 í áliti sjútvn., en þar segir, með leyfi hæstv. forseta, að það sé sameiginlegt álit n., að lög nr. 5 frá 18. maí 1920 um bann gegn botnvörpuveiðum þurfi í heild endurskoðunar við. Og enn fremur telur n., að við þá endurskoðun þurfi að taka tillit til þeirra atriða, sem frv. fjallar um, og er þá átt við frv. Lúðvíks Jósefssonar, sem nál. var um, þótt ágreiningur sé hins vegar innan n. um einstakar brtt., sem frv. hefur inni að halda. Þá var þessu máli vísað til ríkisstj., og síðan var málið tekið til athugunar og undirbúið í dómsmrn. Það er aðalefni frv. að hækka viðurlög við brotum fyrir botnvörpuveiðar í landhelginni. Það er að vísu svo, að sektirnar hafa áður verið og eru ákvarðaðar í gullkrónum, en það hafa ýmsar breytingar átt sér stað, veiðisvæðin hafa stækkað mjög og veiðiskipin einnig, svo að það hefur þótt ástæða til, eins og lagt er til í frv., að hækka hin almennu sektarákvæði.

Svo er annað atriði, sem mjög hefur verið til umræðu, en það er sá vandi, sem skapazt hefur, þegar ekki hafa verið tök á að koma fram refsiábyrgð gegn skipstjóra, þótt málsástæður geri viðurlög eðlileg. Og ákvæðin um það eru í 2. gr., en þar segir, að það sé einnig heimilt að gera upptækt skipið sjálft eða andvirði þess að hluta og upptöku megi einnig beita, þótt ekki hafi verið höfðað refsimál út af broti og þótt refsimáli verði ekki komið fram, og máli til upptöku megi þá beina gegn eigendum skipsins, umboðsmönnum þeirra eða umráðamönnum þess. Eins og hv. þm. sjá, þá er sjálfsagt óhætt að fullyrða, að til slíks mundi aldrei koma nema í sambandi við erlenda skipstjóra, sem af einhverjum sérstökum ástæðum næðist ekki til. Ég tel svo ekki ástæðu til að hafa fleiri orð um þetta. Ég vil leyfa mér að vænta þess, að frv. fái góða afgreiðslu í þessari hv. d. og það verði nokkur styrkur að því fyrir vörzlu og friðun landhelginnar og leyfi mér svo að leggja til, að málinu verði að þessari umr. lokinni vísað til 2. umr. og hv. sjútvn.