14.12.1968
Neðri deild: 29. fundur, 89. löggjafarþing.
Sjá dálk 1635 í B-deild Alþingistíðinda. (1756)

112. mál, bann gegn veiðum með botnvörpu og flotvörpu

Birgir Finnsson:

Herra forseti. Það er aðeins örstutt aths. Það, sem ég sagði í fyrri ræðu minni áðan um það, að við yrðum að skoða allar aðgerðir okkar í landhelgismálinu í samhengi bæði við það, sem áður hefur gerzt, og við það, sem kann að gerast, sagði ég vegna þess, að mér er ljóst, að fyrri gerðir okkar í landhelgismálinu hafa á alþjóðavettvangi haft geysimikil áhrif — m. a. s. svo, að ýmsar þjóðir, sem áður stóðu gegn okkur í landhelgismálinu og þeim aðgerðum, sem við höfum í því gert, hafa sjálfar fetað í okkar fótspor. Mér er kunnugt um það, að einstaka þjóðir, sem ekki studdu okkar málstað í útfærslu landhelginnar, eru nú sjálfar að hugsa um að ganga jafnvel enn þá lengra og stíga það spor, sem við höfum einsett okkur að stíga, hvenær sem það verður, þ. e. að fá allt landgrunnið friðað. Einmitt þessa dagana um það leyti, sem við erum að fjalla um þetta mál hérna, skeður það, að á allsherjarþingi Sameinuðu þjóðanna er samþykkt till., sem Ísland er fyrsti flutningsaðili að, um verndun fiskstofnanna í úthöfum og aukna alþjóðasamvinnu um skynsamlega nýtingu og varðveizlu þeirra. Ég tel þess vegna að það, sem ég sagði um þetta atriði, hafi alls ekki verið að ástæðulausu sagt. Ég skal ekki tefja tímann hér í hv. Alþ. með því að lesa frásögn dagblaða eða nánar tiltekið dagblaðsins Vísis af afgreiðslu þessa máls á allsherjarþinginu, en ég vil benda hv. þdm. á að lesa þessa frásögn. Hún kann að vera lærdómsrík í sambandi við afgreiðslu þessa máls og undirstrikar einmitt það, sem ég áðan sagði, að allt, sem við gerum, hvort sem það eru bráðabirgðaaðgerðir í málinu eða aðgerð, sem er miðuð við lengri tíma, verður að skoðast í fullu samhengi bæði við það, sem áður hefur gerzt, og við það, sem fram undan er.