13.02.1969
Neðri deild: 44. fundur, 89. löggjafarþing.
Sjá dálk 678 í B-deild Alþingistíðinda. (599)

131. mál, yfirráðaréttur íslenska ríkisins yfir landgrunninu

Utanrrh. (Emil Jónsson):

Herra forseti. Ég vildi nú leyfa mér að þakka þeim hv. þm., sem til máls hafa tekið, fyrir góðar undirtektir við frv. Hitt er mér ljóst, að það geta alltaf verið einstök atriði, sem tvímælis geta orkað, og sjálfsagt, að þau verði rædd og athuguð í þeirri nefnd, sem fær frv. til meðferðar.

En út af orðum hv. síðasta ræðumanns um það, að hann teldi eðlilegt, að þetta frv. héldist í hendur við fiskveiðitakmarkamálið, þá er það að segja, að þessi hefur verið stefna okkar á undanförnum árum, að þessi tvö mál fylgdust að. Og það er fyrst nú fyrir stuttu, að við höfum komizt að þeirri niðurstöðu, að það væri ekki heppilegt að binda þau saman. Við gætum leyst annað, þó að við ekki enn séum færir um að leysa hitt.

Hitt vildi ég segja líka, að þó að við ekki getum leyst þessi bæði mál samtímis, þá er það alveg óbreytt okkar stefna að vinna að því, að við fáum rétt til þess að njóta einir þeirra auðæfa, sem í hafinu felast yfir landgrunninu, og það hefur allmikið eða allnokkuð, get ég sagt, verið rætt á alþjóðavettvangi, þó að það hafi ekki tekizt að fá um það endanlega niðurstöðu enn þá. En þeim umr. og athugunum verður að sjálfsögðu haldið áfram, þó að þetta frv. verði afgreitt nú, eins og það liggur fyrir. Ég held þess vegna, að það sé enginn skaði skeður, þó að við leysum þetta mál eitt út af fyrir sig, en höldum áfram að berjast fyrir hinu.