10.11.1971
Neðri deild: 11. fundur, 92. löggjafarþing.
Sjá dálk 243 í C-deild Alþingistíðinda. (3041)

64. mál, tekjustofnar sveitarfélaga

Guðlaugur Gíslason:

Herra forseti. Ég vil láta koma fram hér við 1. umr. þessa máls, að ég er mjög hlynntur þeirri hugmynd, sem þarna kemur fram í sambandi við tekjustofna sveitarfélaganna, því að það er eitt atriði til viðbótar því, sem áður hefur verið bent á hér sem mælir að mínum dómi mjög með því, að frv. eins og hér um ræðir verði samþykkt. Þeir, sem lengi hafa fengizt við sveitarstjórnarmál, hafa þrásinnis rekið sig á það, að ef framtalsnefnd eða sveitarstjórnir vilja gera einhverjar tilslakanir í sambandi við niðurjöfnun útsvaranna, þá hlýtur það óhjákvæmilega að lenda á öðrum gjaldendum innan sveitarfélaganna. Bæjarstjórn eða sveitarstjórn ákveður um hver áramót heildarupphæð útsvara, sem á skuli leggja, og ef breytt er út af reglum og tilfærslur gerðar, þá hlýtur það að hafa það í för með sér, að ef ívilnanir eru veittar einum, einhverjum einstökum hópum eða aðilum, þá verða aðrir að taka þær byrðar á sínar herðar. Í þessu tilfelli er það alveg rétt, eins og kom fram hjá flm. frv., að ef flestir gjaldendur eru sjómenn, þá lendir þetta auðvitað á þeim sjálfum í hækkuðum útsvarsstiga. En þar sem er um blandaða gjaldendur að ræða, eins og er í flestöllum sjávarþorpum, þá er það svo, að sjómannafrádrátturinn hefur bein áhrif til hækkunar á útsvör annarra gjaldenda, því að heildarupphæðin verður að nást inn, eins og bæjarstjórn hefur gengið frá í sinni fjárhagsáætlun um hver áramót. Fyrir mér er þetta atriði kannske þyngst á metunum, því að ég hef reynslu af því, að það er erfitt fyrir sveitarstjórnir að gera slíkar tilfærslur á milli gjaldenda, en þarna er bent á leið, sem ég tel mjög eðlilega, að þessu verði jafnað út innan Jöfnunarsjóðs, þannig að ég vil mjög styðja að framkvæmd þessa frv.