24.02.1975
Neðri deild: 45. fundur, 96. löggjafarþing.
Sjá dálk 1840 í B-deild Alþingistíðinda. (1474)

Umræður utan dagskrár

Karvel Pálmason:

Hv. forseti. Ég vil óska þess við hæstv. forseta að ég njóti sömu réttinda og hæstv. sjútvrh., að ég fái tvöfaldan tíma miðað við það sem hann hefur skammtað. Ég vil aðeins upplýsa það að hæstv. ráðh. þurfti ekki tvöfaldan tíma til þess að svara mínum fyrirspurnum, því að ég var ekki 5 mínútur með þær, þannig að ég óska eftir því að ég njóti sömu réttinda og hæstv. ráðh. og fái tvöfaldan tíma. (Forseti: Ég vil vekja athygli á að í síðari ræðu hæstv. ráðh. notaði hann aðeins helminginn af þeim tíma sem hann hefði annars mátt hafa.) Nú, hæstv. sjútvrh. hefði ekkert þurft að lesa hér upp úr lögum um Verðlagsráð sjávarútvegsins vegna þeirrar fyrirspurnar sem ég gerði til hans áðan.

Ég spurði hann orðrétt og ég ætla að hafa það yfir aftur, þannig að hann geti heyrt það rétt, — ég spurði orðrétt í fyrsta lagi: „Var sjútvrh. ekki kunnugt um þá ákvörðun Verðlagsráðsins að lækka svo steinbítsverðið, áður en verðákvörðun var endanlega tekin?“ Var honum ekki kunnugt um það? Spurningin er ekki um það, hvort hann hefði staðfest það. Það er rangt hjá hæstv. ráðh.

Í öðru lagi spurði ég: „Er sjútvrh. samþykkur þessari verðákvörðun.“ Og það er aðalatriðið. Hvað sem hann segir nú um það, að hann hafi ekki sett stólinn fyrir dyrnar hjá fulltrúa ríkisstj. í Verðlagsráði, yfirnefndinni, um hvað hann ætti að gera, þá verður þessi ákvörðun að skrifast hjá hæstv. ráðh. Hafi hann verið með önnur sjónarmið en þarna urðu ofan á, hefði hann að sjálfsögðu átt að beita sér fyrir því, að hið réttláta sjónarmið hans, sem hann hlýtur að hafa talið, yrði ofan á í verðlagningunni. Ég tel a.m.k. og ég hygg að allir vestfirskir sjómenn telji að ábyrgð á þessu beri hæstv. sjútvrh., og það er vissulega köld kveðja til vestfirskra sjómanna frá núv. hæstv. ráðh.

Ég spurði í þriðja lagi: Ef svo er ekki, þ.e.a.s. ef ráðh. er ekki samþykkur þessari verðákvörðun, hyggst hann þá beita sér fyrir breytingu til leiðréttingar í rétta átt á verðákvörðuninni? Hann upplýsti hér áðan, að fiskvinnslustöðvar gætu að sjálfsögðu og hefðu samþ. að greiða hærra verð en Verðlagsráðið ákvarðaði. Út af fyrir sig er það rétt, þær geta það á hverjum tíma, ekki bara í þessu tilfelli, heldur öllum öðrum, ef þær vilja það og geta það. En mér hefur skilist að þær ráðstafanir, sem ríkisstj. hefur gert að undanförnu í sambandi við efnahagsmál og hina slæmu stöðu fiskvinnslustöðvanna og fiskvinnslunnar í landinu, hafi verið gerðar vegna slæmrar stöðu hennar, en ekki vegna þess að þær gætu greitt miklu meira en viðkomandi verðlagsyfirvöld ákvörðuðu. Það skýtur þá skökku við. Og hvað sem þessu líður, að fiskvinnslustöðvar geti eða ætli að greiða hærra verð en verðákvörðunin varð, þá er hér um hrein mistök að ræða. Ég tek undir það, sem hv. þm. Gylfi Þ. Gíslason sagði: Þetta eru mistök, herfileg mistök, og þau verður að leiðrétta. Vestfirskir sjómenn una því ábyggilega ekki og kannske allra síst af hendi núv. hæstv. sjútvrh.