07.04.1975
Efri deild: 63. fundur, 96. löggjafarþing.
Sjá dálk 2751 í B-deild Alþingistíðinda. (2072)
210. mál, landgræðsla
Landbrh. (Halldór E. Sigurðsson) :
Herra forseti.
Á þskj. 403 er frv. til l. um breyt. á l. um landgræðslu. Þetta frv. er eitt af þeim frv. sem landgræðslu- og landnýtingarnefndin samdi er hún var að störfum, en hún var, svo sem kunnugt er, sett á stofn með ákvörðun ráðh. 30. nóv. 1971. Hennar stærsta verkefni var landgræðsluáætlunin sem afgr. var á hátíðarfundi á Alþ. 28. júlí s. l. með svokallaðri þjóðargjöf. En auk þess sem hún samdi þá till., þá samdi hún einnig þrjú frv., sem hafa verið lögð fram fyrir Alþ. og eru tvö á dagskrá þessarar hv. d. að þessu sinni og þriðja er aftur á móti í hv. Nd.
Í frv., sem hér liggur fyrir, er ekki um veigamiklar breyt. að ræða á l. um landgræðslu, sem eru nr. 17 frá 1965, heldur er hér um að ræða að stuðst er við þá reynslu sem fengin er síðan þau lög voru samþ., og svo eru þar að auki tekin upp þau ákvæði sem leiðir af landgræðsluáætluninni og eru í tengslum við hana.
Lagt er til með þessu frv. að kveðið sé á skýrara en verið hefur um hlutverk Landgræðslunnar um að hafa eftirlit með meðferð og notkun gróðurlendis. Hlutverk landgræðslunnar hefur verið þríþætt, þ. e. fyrst og fremst hefting sandfoks og græðsla gróðurlausra eða gróðurlítilla landssvæða, í öðru lagi gróðurvernd sem stuðli að eflingu gróðurs til að auka mótstöðuafl lands gegn eyðingu og í þriðja lagi gróðureftirlit, þ. e. að fylgjast með notkun gróðurs og vinna gegn ofnotkun. Auk þessa eru ákveðnari ákvæði um gróðurverndarnefndir. Þær skulu nú starfa í hverri sýslu. Þær eru nú meira tengdar fjallskilayfirvöldum en áður hefur verið og ákveðin eru um það hvernig Landgræðslan tekur þátt í stöðvun uppblásturs, gróðurverndarráðstöfunar þegar um er að ræða land í eigu einstaklinga eða sveitarfélaga. Þetta er gert skýrara og því er stuðningur bundinn ákveðnum mótframlögum ef Landgræðslan tekur að sér að koma í veg fyrir uppblástur eða vernda gróður á annan hátt.
Þetta eru breytingar sem teljast eðlilegar miðað við starfsemi Landgræðslunnar, starfsemi hennar hefur verið farsæl. En hér er ekki um neina stóra skipulagsbreytingu að ræða, heldur að kveða skýrar á um þau atriði, sem reynslan hefur sannað að nauðsyn beri til, miðað við þá auknu starfsemi sem Landgræðslan fær með þjóðargjöfinni sem ákveðin var 28. júlí s. l. Ég held að það muni vera óhætt að segja að það sé álit allra hv. alþm. að starfsemi þessarar stofnunar hafi tekist með ágætum. Því var eining um að fá henni aukin verkefni og meira eftirlit með lagafrv. þessu eins og það gerir nú ráð fyrir.
Ég sé ekki ástæðu til að orðlengja þetta frekar. Ég legg til, herra forseti, að að lokinni þessari umr. verði málinu vísað til 2. umr. og hv. landbn., og vænti þess að n. taki málið til góðrar og skjótrar meðferðar svo að það fái afgreiðslu á þessu þingi.