15.02.1977
Sameinað þing: 51. fundur, 98. löggjafarþing.
Sjá dálk 2097 í B-deild Alþingistíðinda. (1569)

156. mál, jöfnun símgjalda

Fyrirspyrjandi (Helgi F. Seljan) :

Herra forseti. Ég vil þakka hæstv. ráðh. fyrir svör hans. Ég fagna því alveg sérstaklega að ég hef haft um þetta atriði frá póst- og símamálastjóra sjálfum rangar upplýsingar varðandi skrefafjöldann, þ. e. að hann hafi verið lengdur þetta mikið í dreifbýlinu. Það er mikið fagnaðarefni, enda mætti það heita með miklum ódæmum ef hæstv. ráðh. hefði ekki notfært sér þetta tækifæri svo sem hann hafði áður sagt að hann mundi gera við hverja gjaldskrárhækkun. Er því skylt að biðjast afsökunar á fsp., hvernig hún er orðuð, úr því að þetta var gert.

Ég treysti auðvitað hæstv. ráðh. til enn frekari aðgerða í þessu efni, því að það er honum áreiðanlega jafnvel ljóst og mér hvað hér ríkir enn gífurlegur ójöfnuður. Það kom mjög glögglega fram í máli hans. Þetta er þung byrði og alveg sérstaklega meðan allt þetta miðstjórnarvald og miðstýring er eins mikil á þessu svæði og raun ber vitni. Þetta mundi allt lagast ef við framkvæmdum örlítið meiri byggðastefnu í raun en við gerum og t. d. hristum rykið af álitinu um stofnanaflutninginn og færum að flytja þær eitthvað út á land eða deildir og útibú frá þessum stofnunum, svo að við þyrftum ekki alveg eins mikið að leita til þessara aðalstofnana hér í Reykjavík um hvað eina. Það væri strax mikið til bóta og mundi létta símakostnað margra, bæði einstaklinga og fyrirtækja.

Ég fagna því, að hæstv. ráðh. hefur frekari aðgerðir í huga, og eins skipun þessarar samstarfsnefndar, sem ég efa ekki að eitthvað komi út úr.

Ég verð var við það mér til vissrar gleði, að það gengur mikil sparnaðaralda nú yfir þessa ágætu stofnun, að því er mér er tjáð af kunnugum aðilum. Mér þykir hins vegar leitt ef það er rétt, sem ég hef aðeins um sögusagnir, að sú sparnaðaralda rísi hæst úti á landsbyggðinni, en það verði minna vart við hana hér í Reykjavík, þar sem er þó orðinn ærinn starfsmannafjöldi og ég hygg að um næstum því að segja ofmettun sé að ræða á vissum sviðum. Ég veit að það eru uppi áætlanir um það að opnunartími minni stöðva eigi að styttast verulega og jafnvel hinna stærri einnig með því að fækka þar starfsfólki. Ég veit að um sumt getur þetta verið eðlilegt og sjálfsagt. En sú þrenging, sem hefur t. d. átt sér stað á mínum heimastað nú fyrir skömmu og aðeins á að vera fyrsta skrefið, hefur komið sér nokkuð illa einmitt nú á þessum tíma vegna loðnuvertíðarinnar og sjómannanna, sem þurfa mikið að koma á símstöðina vegna hringinga til sinna heimabyggða. Ég viðurkenni að allur sparnaður í rekstri er góður og veitir eflaust ekki af. En þá mætti ég biðja hæstv. ráðh. um það að sjá til þess, að það verði ekki of mikið þrengt að okkur með þessar smærri stöðvar og það verði þá líka hugað að því, hvort ekki mætti spara við þessa ágætu stofnun hér í Reykjavík sem annars staðar, því að hér segja mér einmitt fróðir menn að um hreina ofmettun sé að ræða á ýmsum fræðingum.