10.03.1977
Sameinað þing: 62. fundur, 98. löggjafarþing.
Sjá dálk 2526 í B-deild Alþingistíðinda. (1902)

32. mál, nýting á lifur og hrognum

Frsm. (Páll Pétursson) :

Herra forseti. Atvmn. hafði til athugunar þáltill. um nýtingu á lifur og hrognum og n. hefur skilað áliti á þskj. 356, svo hljóðandi :

„N. hefur athugað málið á fundum sinum og mælir með samþykkt þess með svo hljóðandi hreytingu:

Tillgr. orðist svo:

Alþingi ályktar að skora á ríkisstj. að hún hlutist til um, að gerð verði hið fyrsta könnun á því hvernig koma megi við fullnýtingu lifrar og hrogna úr fiskafla landsmanna.

Jón G. Sólnes var fjarverandi afgreiðslu málsins.

Alþingi 1. mars 1977.“

Undir þetta skrifa Páll Pétursson, Gils Guðmundsson, Ólafur Þ. Þórðarson, Guðmundur H. Garðarsson, Sverrir Hermannsson og Karvel Pálmason.

N. leitaði umsagnar um þessa till. til Rannsóknastofnunar fiskiðnaðarins, Sölustofnunar lagmetis, Landssambands ísl. útvegsmanna. Allar voru þessar umsagnir mjög jákvæðar.

Það virðist ekki vera vansalaust að nýta ekki betur en gert er þetta góða hráefni sem við eigum þarna. Ég vil leyfa mér að lesa — með leyfi forseta — úr umsögn frá Sölustofnun lagmetis, en þar segir:

„Helstu markaðir fyrir þorsklifur hafa verið í Tékkóslóvakíu og Frakklandi. Á árunum 1974 og 1976 hefur lítið sem ekkert verið selt til Frakklands vegna hárra innflutningstolla af niðursuðuvörum. En nú þegar bókun 6 hefur tekið gildi ætti að vera unnt að endurvinna markaði í Frakklandi ef vara er fyrir hendi til þess að bjóða. Sala hefur dregist saman til Tékkóslóvakíu á undanförnum tveimur árum, og er það vegna þess að mjög erfiðlega hefur gengið að standa við gerða samninga vegna hráefnisskorts. Hefur Sölustofnun lagmetis ekki getað unnið neitt að kynningu eða sölustarfsemi vegna lifrar, hvorki í Tékkóslóvakíu né á öðrum mörkuðum, af þessum sökum. Er í rauninni ókannað hve mikið er unnt að selja af niðursoðinni lifur. Þá styrkir stöðu íslendinga að lifur úr fiski veiddum í innhöfum, eins og t. d. Eystrasalti og Norðursjó, er að verða ónothæf til niðursuðu vegna mengunar, en lifrin er mjög viðkvæm fyrir mengun, einkum kvikasilfursmengun.“

Enn hafði borist umsögn óumbeðin til n. Það var umsögn frá fjárlaga- og hagsýslustofnun sem sendi n. álit sitt á þessari till. Ég vil nú leyfa mér að lesa tvo liði úr þeirri umsögn: „Þáltill. hefur ekki í för með sér annan kostnað en þann, sem verður vegna könnunarinnar, annaðhvort með skipun n. eða með því að fela ríkisstofnum verkefnið til meðferðar.“ Og annar liður umsagnar: „Eðlilegast virðist að fela Rannsóknastofnun fiskiðnaðarins að annast það verkefni sem hér um ræðir.“