18.10.1976
Efri deild: 4. fundur, 98. löggjafarþing.
Sjá dálk 50 í B-deild Alþingistíðinda. (44)

23. mál, umferðarlög

Axel Jónsson:

Herra forseti. Ég gleymdi raunar að geta þess áðan, að forstöðumaður Bifreiðaeftirlitsins var kallaður á fund allshn. Ed. Ég þori ekki að fara með hvort það var varðandi afgreiðslu málsins í Nd., en hann var á fundi hjá okkur í Ed. og hann gat ekki sannfært mig þá um jafnmikinn sparnað af þessu eins og hann vildi vera láta við fjölmiðla, sem ég aftur horfði á, þ.e. í sjónvarpinu.

En varðandi það, að ég vék aðeins að veðsetningu á bifreiðum, er það a.m.k. að verulegu leyti, ef ekki að öllu leyti íslenskt fyrirbrigði. Nú vitum við að a.m.k. stærri bifreiðar eru alldýrar hér, þannig að það er kannske ekki óeðlilegt að í ýmsum tilvikum þurfi væntanlegir kaupendur slíkra bifreiða á lánum að halda og eigi kannske erfitt með að útvega veð á móti En ég vil aðeins láta þess getið að einu aðili hefur þó a.m.k. gengið mjög hart eftir þessu, en það er ríkið sjálft. Sé um það að ræða að einhverjir fái eftirgjöf á tollum af innflutningi á bílum í sambandi við öryrkju o.s.frv., þá er það alger forsenda að það sé tekið veð í bílnum, og það fylgir þeirri bifreið í 5 ár, þannig að þessu yrði náttúrlega að breyta. Ég bendi á að það er einmitt hið opinbera sem hefur kannske gengið harðast eftir í þessu efni og að mínum dómi kannske óþarflega hart eftir varðandi þetta atriði gagnvart þeim aðilum sem ég áður nefndi.

En fyrst og fremst, herra forseti, var erindi mitt í ræðustólinn að ég gleymdi í minni fyrri ræðu að geta þess, að forstöðumaður Bifreiðaeftirlitsins kom á fund til okkar, en þrátt fyrir útskýringar hans þar gat hann ekki sannfært mig um þann mikla sparnað af þessari breytingu og hann vildi vera láta í viðtali við fjölmiðla.