09.12.1976
Neðri deild: 19. fundur, 98. löggjafarþing.
Sjá dálk 1095 í B-deild Alþingistíðinda. (764)

108. mál, framleiðsluráð landbúnaðarins

Magnús T. Ólafsson:

Herra forseti. Án þess að ég ætli að lengja þessar umr. mjög úr því sem komið er, langar mig til að vekja athygli á því, að ég fæ ekki betur skilið en allir, sem til máls hafa tekið um frv. á þskj. 128, hafi lokið upp um það einum munni að þar sé á ferðinni mál sem vissulega sé ástæða til að huga að í alvöru og það þoli ekki bið. En ég vil alveg víkja því frá okkur flm. þessa frv., sem mér fannst gæta nokkuð í máli sumra ræðumanna, að hér sé sérstaklega verið að veitast að hagsmunum bænda og sölusamtaka þeirra. Þar sem frv. gerir ráð fyrir kvöðum á Mjólkursamsöluna í Reykjavík, þá er það eðli málsins samkvæmt að til hennar hljóta menn að snúa sér a.m.k. í fyrstu umferð þegar um það er að ræða að reyna að afstýra því að sú breyting, sem er að ganga yfir, valdi meiri óþægindum og meira tjóni, vil ég segja, en óhjákvæmilegt er. Það hefur ekki aðeins á skort í þessu máli að neytendur í bæjunum hafi þekkt sinn vitjunartíma, — og vil ég þó ekkert draga úr því að þeir hefðu mátt láta heyra í sér fyrr og skeleggar en þeir gerðu, — það hefur líka gerst að fulltrúar bænda hafa smátt og smátt látið undan þeirri ásókn sem að því hefur beinst að brjóta niður fyrirkomulag sem komið var á fót eftir mikil átök og ég er sannfærður um að var, meðan það hélst, bæði bændum og neytendum til hagsbóta. Það fer ekki milli mála að a.m.k. sumir aðilar í stjórn sölusamtaka bænda tóku ailt of lint á móti þegar reynt var að setja þeim stólinn fyrir dyrnar, t.d. með því að borgarstjórn Reykjavíkur beitti valdi sínu til þess að útiloka samsöluna frá lóðum, eðlilegri lóðaúthlutun. Það hefði vafalaust verið hægt að hnekkja slíkum rangindum hefði hraustlega verið á móti tekið og leitað stuðnings almenningsálits. En það, sem nú er að gerast, er því miður, vil ég segja, að upp er að koma staða sem á eftir að skaða bæði bændur og neytendur. Og það er mikill vandi að halda svo á málum úr því sem komið er að þessi skaði verði sem allra minnstur. Atriðið, sem hreyft er í frv. á þskj. 128, er aðeins eitt af þeim sem um er að ræða.

En sérstaklega tók ég til máls til að láta í ljós ánægju mína með þau ummæli hv. 3. þm. Norðurl. e. að hann muni í landbn. beita sér fyrir að þetta mál verði tekið þar til skjótrar athugunar. Ég efast ekki um góðan vilja hans í þessu máli og tel að eftir því sem aðstæður leyfa sé málið komið á rekspöl eftir þær undirtektir sem það hefur fengið á þessum fundi.