05.12.1977
Efri deild: 21. fundur, 99. löggjafarþing.
Sjá dálk 941 í B-deild Alþingistíðinda. (690)

Umræður utan dagskrár

Stefán Jónsson:

Herra forseti. Ég kveð mér hljóðs utan dagskrár þeirra erinda að inna hæstv. forsrh. ettir því, hvaða úrræði ríkisstj. hyggist til að gripa til hjálpar íbúum Þórshafnar á Langanesi sem eiga nú við að etja mjög alvarlega örðugleika í sambandi við atvinnurekstur sinn þar nyrðra. Ég mun ekki orðlengja um þessa fsp. mína, en gera þó aðeins lauslega grein fyrir eðli þessa vandamáls á þessa lund:

Þórshafnarbúar höfðu á árunum eftir 1972 unnið að því að koma sér upp fullkomnu fiskiðjuveri, einu því besta sem á varð kosið hér á landi, vitaskuld í trausti þess að þeim yrði ekki meinað að afla sér farkosts til fiskveiðanna. Á svipuðum tíma urðu þeir fyrir því óhappi að heimamið þeirra, bátamiðin, gengu til þurrðar e.t.v. fyrst og fremst vegna ágangs erlendra togara þar fremur en á ýmsum miðum öðrum, og þarf ekki að rekja það mál fyrir hv. þm. Er frystihús þetta var að verða fullsmíðað hafði hins vegar orðið sú breyting á að ekki var tiltækt að fá skip og var þó fast eftir því leitað. Niðurstaðan varð svo sú, að heimamenn vildu kaupa gamalt skip af Suðurnesjum sem þeim sjálfum var kunnugt um að hvergi nærri var nægilega gott. Þessu fengu þeir framgengt með stuðningi góðra manna, og er mér það minnistætt að hæstv. forsrh, gekk í það mál að beiðni þm, kjördæmisins að hjálpa Þórshafnarbúum með fyrirgreiðslu til þess að ná þessu skipi.

Hér reyndist hins vegar, þegar til kom, vera um að ræða öllu hrörara fley heldur en við höfðum nokkrir ímyndað okkur, og hefur það ekki reynst þeim Þórshafnarbúum vel. Hafa bilanir verið tíðar og skipið alls ekki reynst nógu gott til þess að afla hráefnis handa frystihúsinu.

Nú er svo komið rekstri þessa fyrirtækis þeirra Þórshafnarbúa, sem raunar er í almannaeigu, að við algjörri stöðvun liggur og gjaldþroti. Skip þeirra, Fontur, hefur verið langtímum í viðgerð, og nú er svo komið að hráefnislaust er í frystihúsinu, yfir 60 manns atvinnulausir eða meira en þriðji hver maður á Þórshöfn, engir peningar fyrir hendi til þess að láta gera við Fontinn rétt einu sinni, en heimamenn bjóða til sölu beinaverksmiðju sina, síldarverksmiðju sína, ef þeir skyldu fá með þeim hætti fé til þess að kosta viðgerð á skipinu.

Ég vil sem sagt inna hæstv. forsrh. eftir því, hvað ríkisstj. hafi gert í máli þeirra Þórshafnarbúa og hvenær þess sé að vænta að ráðið verði fram úr vandkvæðum þeirra.