145. löggjafarþing — 10. fundur,  22. sept. 2015.

opinber fjármál.

148. mál
[18:40]
Horfa

Helgi Hrafn Gunnarsson (P) (andsvar):

Virðulegi forseti. Ég vildi ekki stinga upp á því að hluti af grunngildum fjármálastefnu væru skakkaföll, miklu heldur kannski að við gerðum ráð fyrir þeim, að það yrði í gildi að hafa ákveðna forsjálni við fjárlagagerð og við gerð fjármálastefnu og fjármálaáætlunar. Mér hefur þótt svolítið núna þegar efnahagurinn er að taka við sér og hægt er að gera alls konar hluti sem ekki var hægt að gera áður, að menn týni sér ekki alveg í því að vilja bæta og styrkja eitthvað, sem ég er alveg sammála hv. þingmanni að þurfi að gera. Við þurfum alltaf að gera það, líka þegar illa árar. Ég er sammála hv. þingmanni um það. Mér finnst vanta enn þá að við áttum okkur á því að fyrr eða síðar fer eitthvað úrskeiðis. Erlendir markaðir bresta. Lánalínur lokast. Ég velti fyrir mér hvort hv. þingmaður sé sammála mér um það að of seint er að pæla í því þegar áfallið skellur á. Þegar við byggjum hús gerum við ráð fyrir jarðskjálftum, við reynum ekki að stoppa það. Við getum reynt að stoppa efnahagsleg skakkaföll, alla vega sum þeirra, en mér finnst svolítið vanta það hugarfar að við byggjum efnahaginn og fjárlög þannig að gert sé ráð fyrir jarðskjálftum, að við gerum ráð fyrir að eitthvað fari úrskeiðis. En það er vinna sem ég hefði haldið að þyrfti að eiga sér stað áður en hlutirnir fara úrskeiðis. Ég velti fyrir mér hvort hv. þingmaður sé sammála mér um það.