150. löggjafarþing — 100. fundur,  7. maí 2020.

utanríkis- og alþjóðamál.

749. mál
[15:37]
Horfa

Sigríður Á. Andersen (S) (andsvar):

Virðulegur forseti. Ég þakka hæstv. ráðherra fyrir andsvarið þótt hann hafi ekki beint til mín spurningu sérstaklega, en ég fagna því sem fram kom í andsvari hans að nú þegar sé hafin vinna við þetta og menn séu meðvitaðir um að gæta þurfi að hverri einustu krónu í utanríkismálum eins og öðrum málum og að sú vinna við forgangsröðun sé hafin í ráðuneytinu. Ég bjóst ekki við neinu öðru af hæstv. ráðherra en að hann ætlaði að halda vel um peninga skattgreiðenda að þessu leyti.

Af því að ráðherra nefnir Schengen, sem er alveg rétt að heyrir ekki undir utanríkisráðuneytið heldur hefur dómsmálaráðuneytið farið með það sem lið í samstarfi um öryggismál yfir landamæri, þá liggur fyrir að ákvörðun Schengen-ríkjanna um lokun ytri landamæra fellur niður 15. maí, í næstu viku. Þá verður væntanlega tekin ákvörðun um hvort hún verði framlengd. Ég hef lagt áherslu á að það verði ekki gert og að Ísland taki frumkvæði og kynni það bara innan Schengen að Ísland taki ekki þátt í áframhaldandi lokun ytri landamæra. Ísland hefur forræði til að setja sér einhverjar sérstakar reglur hafi menn áhuga á því, sem ég vona að þeir hafi ekki. En þetta tengist auðvitað líka innri landamærunum og í viðræðum við t.d. Norðurlöndin eða önnur ríki Evrópu hefur borið á því að í ríkjum í Evrópu þá séu menn að bíða eftir einhverju frumkvæði frá Evrópusambandinu, sameiginlegri fyrirskipun Evrópusambandsins og tilmælum um hvernig opnun innri landamæra verði háttað. Þá finnst mér rétt að menn hafi í huga að þegar tekin var ákvörðun um að loka innri landamærum Evrópuríkjanna, Evrópusambandsríkjanna, gerðu ríkin það hvert fyrir sig án nokkurrar aðkomu Evrópusambandsins og menn vógu bara og mátu eigin hagsmuni og það var gert mögulega í andstöðu við Evrópusambandið. En það var ekki Evrópusambandið sem hafði frumkvæði að því og ég tel að menn eigi ekki að bíða eftir einhverju frumkvæði frá Evrópusambandinu í þessu. (Forseti hringir.) Við Íslendingar eigum a.m.k. að hafa frumkvæði og sækja fram í þessum efnum og tala fyrir opnun landamæra og hvetja okkar góðu nágranna og vini til að opna sín landamæri.