148. löggjafarþing — 11. fundur,  28. des. 2017.

breyting á ýmsum lögum vegna fjárlaga 2018.

3. mál
[17:34]
Horfa

Þorsteinn Víglundsson (V) (andsvar):

Herra forseti. Þetta er áhugaverður punktur hjá hv. þingmanni. Við erum auðvitað í þeim sérstöku aðstæðum núna að tíminn er mjög knappur. Við höfum samt til hádegis á sunnudag ef því er að skipta. Það væri mjög til marks um vilja til breyttra vinnubragða ef meiri hluti þings hverju sinni sýndi því alla vega þann áhuga að setjast niður með minni hluta sem leggur fram góðar breytingartillögur, ef það mætti orða sem svo, sem mjög margir þingmenn meiri hlutans hafa tekið undir í ræðu en sagt að það eigi bara að koma síðar. Þá spyr maður: Af hverju ekki að spandera í það eins og klukkustund eða svo að setjast yfir og velta því fyrir sér hvort við getum fundið einhverja lausn sem gengur upp þannig að slík tillaga gæti alla vega að hluta náð fram að ganga núna, að tekið yrði einhvers konar fyrsta skref eða jafnvel að fullu ef svigrúm skapaðist til? Ég hef ekki orðið var við neinn slíkan vilja af hálfu meiri hlutans, að leita einhverra lausna í þá átt.

Það er alveg rétt sem hv. þingmaður segir að í einhverjum tilvikum er minni hlutinn kannski að henda fram tillögum í hreinum pólitískum tilgangi með ekki neitt annað að markmiði en vera með pólitísk yfirboð í skjóli ábyrgðarleysis og trausts á því að meiri hlutinn muni hvort sem er fella tillöguna, þá verði þetta ekkert vandamál og ábyrgðarleysið fái að þjóta fram hjá.

Ég hef ekki orðið var við margar slíkar tillögur frá minni hluta núna. Hvað þessar tvær breytingartillögur varðar finnst mér þær bera merki um ábyrga nálgun. Það er gætt hófs og þær settar fram í þeim tilgangi að um þær náist samstaða.