verðbréfun.

Forseti. Ég þakka hv. þm. Nönnu Margréti Gunnlaugsdóttur fyrir ágæta ræðu. Þessar heimildir Fjármálaeftirlitsins kannski sérstaklega, eru mjög mikið af þessum toga, á mjög víðu sviði. Það hefur einfaldlega með þá staðreynd að gera að umfang er breytilegra í þessari tegund starfsemi. Hvort sem þú hugsar um lán eða skuldabréfaútgáfur eða hvað svo sem er annað, aðra fjármálagerninga, þá geta þeir verið frá því að vera smáir, jafnvel í samhengi launareiknings okkar hv. þingmanns, yfir í að vera stórir í samhengi reksturs hins opinbera. Þess vegna er ákveðinn vandi á höndum. Þetta er ekki sambærilegt við önnur brot sem iðulega hafa svipaðar afleiðingar óháð því í hvaða samhengi þau eru framin.

Mig langar þess vegna til að spyrja í fyrsta lagi: Verður ekki að taka tillit til þess í heimildinni að brotið geti varðað óverulega hagsmuni og yfir í mjög verulega hagsmuni? Og í öðru lagi: Telur hv. þingmaður vera dæmi um að Fjármálaeftirlitið hafi farið offari í beitingu þessara heimilda? En eins og ég segi; þær er að finna mjög víða í íslenskri löggjöf og þeim er beitt reglulega.