breyting á ýmsum lögum vegna fjárlaga 2018.
Virðulegur forseti. Þetta er einföld en um leið alveg gríðarlega flókin spurning. Svo ég svari spurningunni er ég frekar hlynntur tekjuskerðingum. Ég held að við eigum ekki að vera með stuðningskerfi sem þessi sem smurt er yfir allar tekjutíundir. Ég held að við eigum ekki að vera með sérstök stuðningsúrræði við fólk með millitekjur eða meira. Með einhverjum hætti þurfum við að ná utan um tekjuskerðingar þannig að þær séu ekki of brattar, en um leið að reyna að beina stuðningnum fyrst og fremst að þeim hópum sem mest þurfa á honum að halda. Síðan er aftur spurning um tekjuskattskerfið okkar heilt yfir og hvernig það talar við önnur stuðningsúrræði, eins og vaxta- og barnabætur. Þar held ég að við getum gert betur gagnvart því að mýkja tekjuskattsáhrifin í lægri tekjuendanum til þess að tekjujöfnunarhlutverkið virki betur, að þessi kerfi komi betur inn á allra tekjulægsta endann en þau gera í dag. Skattbyrðin þar er orðin hlutfallslega nokkuð há. En það þarf auðvitað að skoða það samspil.
Ég held líka að í þessu samhengi gleymist oft að með barnabótum erum við að styðja við barnafjölskyldur. Við erum ekkert síður að styðja við barnafjölskyldur t.d. með vaxtabótum. Þar held ég að við verðum að horfa til þess að í dag er meiri stuðningur við hjón en einstæða foreldra. Í breyttu fjölskyldumynstri í dag sjáum við náttúrlega oft einstæða foreldra sem þurfa að halda tiltölulega stór heimili, jafnvel báða foreldra í skiptiforræði. Ég held því að við þurfum líka að horfa til þess hvernig það virkar hjá okkur og hvernig við getum styrkt stuðninginn þar betur.
