ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar, nr. 93/2017, um breytingu á IV. viðauka (Orka) við EES-samninginn.

Herra forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir ræðuna. Hann hefur í fyrri ræðum fjallað um líkleg áhrif á raforkuverð með innleiðingu orkupakkans og nú bætir hann um betur og vitnar í grein á Vísindavefnum.

Sumir úr stuðningsliði þessa máls, stuðningsliði ríkisstjórnarinnar, t.d. hv. þm. Bryndís Haraldsdóttir og Vilhjálmur Árnason, hafa ritað greinar í Morgunblaðið þar sem þau gera grein fyrir afstöðu sinni og rökstyðja það m.a. með því að orkuverð muni lækka. Það er náttúrlega mjög bagalegt að þessir hv. þingmenn skuli ekki taka þátt í umræðu hér, til að mynda á grundvelli upplýsinga eins og þeirra sem hv. þingmaður var að vísa til og reyndar ýmiss konar upplýsinga sem hv. þingmaður hefur áður vitnað til í umræðunni.

Önnur atriði sem þessir hv. þingmenn hafa vitnað til í sínum greinum, sem eru satt að segja mjög keimlíkar, mjög of ið sama far eins og segir í fornum ritum, eru þættir eins og neytendavernd. Umræður um hana hafa ekki leitt í ljós að það sé umtalsverðs árangurs að vænta á því sviði. Við búum við lægra raforkuverð en gerist og gengur almennt í Evrópu. Við erum kannski ekki með lægsta verðið, það er að sönnu satt, en við hljótum að verða að gera ráð fyrir því að verð hér hækki til samræmis við það sem gerist og gengur.

Ég vil spyrja hv. þingmann hvort hann geti tekið undir að það sé mjög óheppilegt að ekki skuli takast um þetta meiri umræður vegna þess að hækkun á raforkuverði er auðvitað lykilatriði í málinu, mjög þýðingarmikið fyrir heimili og atvinnufyrirtæki. Menn sjá að það myndi leiða af sér hækkun vísitölu, þyngingu skuldabyrði (Forseti hringir.) og þyngingu greiðslna af lánum eins og t.d. húsnæðislánum.