atvinnuleysistryggingar.

Hæstv. forseti. Ítarlegar spurningar, hv. þingmaður, takk kærlega fyrir þær. Í fyrsta lagi fyrra atriðið sem þingmaðurinn er að velta fyrir sér, varðandi hvort það sé mismunun fyrir þau sem eru yngri en 18 ára eða eldri en 70 ára. Það er alveg rétt að í lögunum um atvinnuleysistryggingar er það eitt af skilyrðum laganna til að geta talist tryggður að vera á þessum aldri, 18–69 ára. En þeim einstaklingum sem eru utan við þetta árabil, 18–69 ára, er tryggð framfærsla samkvæmt lögum, öðrum lögum, og þess vegna er ekki talið að um mismunun sé að ræða. Við getum síðan rætt hvað sé sanngjarnt og hvað sé ósanngjarnt í slíku en ég nefni hér að samkvæmt barnalögum þá ber foreldrum að tryggja framfærslu barna sinna, eiga rétt á barnabótum o.s.frv. og það er annað kerfi sem tekur síðan við þegar fólk er komið á efri ár og orðið eldra en 70 ára. Það er í gangi heildarendurskoðun á lögunum um atvinnuleysistryggingar og ég mun að sjálfsögðu koma þessum ábendingum þingmannsins inn í þá vinnu.

Varðandi hitt atriðið, þar sem þingmaðurinn spyr hvort sá sem nær ekki viðmiðum tekjutengingarinnar eða lágmarkinu njóti ekki sömu hækkunar með hverju barni, þá held ég að hér sé um ákveðinn misskilning að ræða hjá hv. þingmanni. Þeir sem ekki eiga rétt á tekjutengdum atvinnuleysisbótum þurfa að bíða í sex mánuði áður en þeir eiga rétt á 6%, og það er af grunnatvinnuleysisbótum með hverju barni, og fá þannig 4% af grunnatvinnuleysisbótum með hverju barni fyrstu sex mánuðina. Þetta er sem sagt ekki rétt að mínu mati. (Forseti hringir.) Í lögunum — já, hæstv. forseti, ég held bara áfram á eftir.