155. löggjafarþing — 12. fundur,  8. okt. 2024.

Húnavallaleið.

52. mál
[17:00]
Horfa

Teitur Björn Einarsson (S):

Frú forseti. Alla jafna er ég sammála hv. þm. Njáli Trausta Friðbertssyni í þeim málum sem eru rædd í þessum þingsal, enda er það nú svo að við erum í sama þingflokki, en þessu máli er ég ekki sammála. Ég er ekki sammála því að þetta sé það sem er brýnt í samgöngumálum. Það er þörf á miklum samgönguúrbótum landið um kring, í Norðurlandi vestra, Vestfjörðum og Vesturlandi, Norðurlandi eystra. Það er víða þörf á gríðarlega mikilvægum og brýnum framkvæmdum, ég gæti haldið langa tölu um það, en þessi tillaga er ekki ein af þeim að mínu mati, frú forseti.

Það var einhver sem hafði það á orði sem ég þekkti til sem sagði: Við skulum byggja upp þá vegi sem við erum að nota áður en við förum að byggja nýja. Þetta heyri ég í Húnabyggð og þetta heyri ég hjá landshlutasamtökum á Norðurlandi vestra. Þetta kom mjög skýrt fram í liðinni kjördæmaviku. Þessi tillaga er ekki það sem sveitarstjórnir, landshlutasamtök eða aðrir á Norðurlandi vestra vilja sjá. Það eru önnur mál mun brýnni. Ég get til að mynda nefnt að í tengslum við sameiningar sveitarfélaga fyrir norðan er lögð gríðarleg áhersla á umbætur á Skagavegi. Það er reyndar sérstakt atriði núna, frú forseti, að tryggja það að þau áform sem eru þó þegar uppi af hálfu Vegagerðarinnar og samgönguyfirvalda um umbætur á Vatnsdalsvegi nái fram að ganga og Svínvetningabraut. Þetta er atriði sem ég tel, frú forseti, að ég og hv. þm. Njáll Trausti Friðbertsson getum verið sammála um og þurfum að fylgja eftir, sérstaklega þegar ný eða uppfærð samgönguáætlun verður lögð fyrir þingið.

Það er margt sem kom fram í ágætri jómfrúrræðu hv. þm. Þorkels Magnússonar sem reifaði sjónarmið ágætlega gagnvart þessu máli og ég ætla ekki að tíunda það hér en eingöngu segja að ég tek undir margt sem kom þar fram. Aðalatriðið er að eins og staðan er í samgöngumálum víða um sveitir landsins, hvort sem það eru tengivegir eða stofnvegir, þá get ég ekki fallist á í þessu máli þau sjónarmið sem flutningsmenn tillögunnar hafa reifað. Auðvitað er hægt að taka undir að það séu vegarkaflar sem eru hættulegir en það er einfaldlega hægt að bregðast við því og taka þá sérstaklega fyrir. Ég er hlynntur því. Þetta getur átt við um þær einbreiðu brýr sem víða er að finna, þær eru hættulegar og þeim þarf að reyna að útrýma eins og stefnan er.

Þegar allt kemur til alls, frú forseti, þá er það þannig að samgöngumál og samgöngukerfið okkar og vegasamgöngur verður að skoða með mun heildstæðari hætti en gert er í þeim ágætu sjónarmiðum sem hv. þingmaður og flutningsmaður tillögunnar hefur reifað og snúa að styttingu vegalengdar milli Akureyrar og Reykjavíkur. Það er fleira sem kemur til þegar ráðstafa þarf fé úr sameiginlegum sjóðum í samgöngumál, landsmönnum öllum til heilla.