samstarf Íslands og Bandaríkjanna.
Herra forseti. Sú sem hér stendur er alltaf reiðubúin að ræða varnarsamning Íslands við Bandaríkin og afstöðu þingmanna til hans. Ég er nú farin að hallast að því, út frá umræðum hér í þingsal, að það sé góð hugmynd að fara að taka slíka umræðu. Sömuleiðis vil ég nýta tækifærið og benda á frumvarp hv. þm. Kolbeins Óttarssonar Proppés, um breytingar á varnarmálalögum, sem gerir það að verkum að Alþingi mun eiga mun virkari aðkomu að breytingum á varnarsamningnum. Það er auðvitað eitthvað sem mér finnst eðlilegt að Alþingi taki afstöðu til hverju sinni. Hins vegar er það svo að samkvæmt þjóðaröryggisstefnunni, sem samþykkt var á þinginu 2015–2016, er þetta einn af hornsteinum hennar. Sú uppbygging sem nú fer fram í Keflavík byggist beinlínis á viðauka við varnarsamninginn sem var undirritaður af hæstv. utanríkisráðherra sem var í ríkisstjórninni sem sat 2013–2016 og ríkisstjórnin sem hv. þingmaður sat í kvittaði síðan upp á þær fjárhagslegu skuldbindingar sem íslensk stjórnvöld hafa ráðist í vegna uppbyggingarinnar, það var ríkisstjórnin 2016–2017. Á meðan þjóðaröryggisstefnan stendur óbreytt (Forseti hringir.) og aðild okkar að varnarsamningnum þá stend ég að á bak við það sem forsætisráðherra í þessari ríkisstjórn.
