fimm ára samgönguáætlun 2020-2024.

Hæstv. forseti. Við tölum áfram um samgönguáætlun og verkefni henni tengd enda er þetta skáskylt allt saman. Ég eins og fleiri hef saknað þess að spurningum okkar, er lúta m.a. að fjármögnun og áhættu ríkissjóðs þegar kemur að þeim sameiginlegu verkefnum sem hér er talað um, sé svarað. Það er ótækt að einhver óskilgreind áhætta sé varðandi útgjöld eða hlutverk ríkissjóðs í framtíðarframkvæmdum við hin ýmsu verkefni og þar á meðal þessa borgarlínu sem svo er kölluð. Nú verður að viðurkennast að hv. 1. þm. Reykv. s., Sigríður Andersen, hefur nokkuð til síns máls þegar hún talar um þetta óútfærða fyrirbæri. Ýmsar útfærslur hafa heyrst og menn eru að sýna einhverja útfærslu núna hér í nágrenni við Alþingi. Á sama tíma er farið að tala um járnbrautarlestir eða eitthvað slíkt sem hluta af samgöngukerfinu í landinu og þá væntanlega tengt þessari borgarlínu með einhverjum hætti. Maður er aðeins áttavilltur í því hvert raunverulega planið sé.

Mig langaði að nefna aftur það sem ég kom inn á í einni af fyrri ræðum mínum og lýtur að útfærslunni á framkvæmdum í samgöngusáttmálanum. Það er vitanlega verið að reyna að binda þær framkvæmdir í þessari samgönguáætlun, sem er svo sem ósköp eðlilegt eigi þetta allt að verða að veruleika. Hins vegar er ákveðin setning sem truflar mig smá og ég kallaði eftir svörum við frá meiri hlutanum en hef ekki fengið. Á blaðsíðu 17 í nefndarálitinu er fjallað um að verkaskiptingin milli sveitarfélaga við samgönguframkvæmdir í þéttbýli sé ekki skýr og þar af leiðandi sé kostnaðarskiptingin ekki skýr. Í nefndaráliti meiri hlutans segir, með leyfi forseta:

„Enn fremur er mikilvægt að vegalög séu skýr um verkaskiptingu ríkis og sveitarfélaga við samgönguframkvæmdir í þéttbýli þannig að kostnaðarskipting framkvæmda sem falla undir sáttmálann sé ljós samkvæmt lögunum. Hvetur nefndin til þess að lögin verði yfirfarin með tilliti til þessa.“

Meiri hlutinn gerir sér grein fyrir því að það er alger óvissa um kostnaðarskiptinguna af verkefnunum milli ríkis og sveitarfélaga. Samt sem áður á að halda áfram með þetta í stað þess að setjast niður og reyna að girða fyrir að einhver misskilningur sé á ferðinni varðandi útgjöld eða hlutverk ríkissjóðs í öllum þessum framkvæmdum.

Við alþingismenn höfum það hlutverk að fara vel með fé ríkisins. Það gerum við best með því að vera sem best upplýst um hvað fjármunir eiga að fara í og reyna eftir atvikum að beina ákvörðunum í farveg sem er ljósari og betri en lagt var af stað með. Þetta er ágætt dæmi um það sem þarf að gera. Það þarf að skýra þetta betur. Þetta er einn lítill þáttur í allri gagnrýninni sem við höfum haft hér uppi varðandi þessar framkvæmdir, varðandi borgarlínu, varðandi samgöngusáttmálann. Það er þessi óljósa kostnaðarskipting sem meiri hlutinn gerir sér grein fyrir og nefnir í nefndaráliti sínu.

Ég ætla reyndar að fagna því og þakka meiri hlutanum fyrir að nefna þetta því að það væri grafalvarlegt ef það hefði ekki verið dregið fram, ef ekki hefði verið á það minnst, hversu mikilvægt er að kostnaðarskiptingin sé á hreinu. Á sama tíma er töluverður ábyrgðarhluti af hálfu meiri hlutans að fara fram með málið með þeim hætti sem gert er þrátt fyrir að augljóst sé að þessi skipting liggi ekki fyrir.