tekjuskattur.

Virðulegi forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir þessa ræðu og vek athygli á því sem hann fjallaði hér m.a. um varðandi virðisaukaskattinn, hve hann væri hár hér á landi, sem vekur auðvitað enn frekari spurningar um það hvernig skattkerfi okkar er byggt upp. Auðvitað má segja að það væri að mörgu leyti heppilegt að virðisaukaskatturinn, óbeinu skattarnir væru lægri en þá þurfa beinu skattarnir svokölluðu hugsanlega að vera þeim mun hærri ef við göngum út frá því að skatttekjur hins opinbera þurfi að vera þær sömu.

Í skattafræðunum er það viðurkennd kenning, vil ég segja, að skatttekjur hins opinbera eigi að vera sem breiðastar. Þær eigi að vera á sem breiðustum grunni og sem flestir tekjustofnar en gæta þess þá að þeir verði ekki of háir hver um sig. Þetta hefur mikla þýðingu sérstaklega ef brestur verður á innheimtu tiltekinnar gerðar af skatti svo það geri ekki útslagið fyrir tekjur hins opinbera. Þetta er mikilvægt.

Þegar ég segi að tekjuskatturinn þyrfti að vera þeim mun hærri þá á það við og átti við á þeim tíma þegar allur almenningur greiddi tekjuskatt meira og minna. Þær forsendur hafa mikið breyst, það hafa orðið skattkerfisbreytingar og þetta kerfi er orðið öðruvísi. Það eru sífellt fleiri sem greiða ekki hefðbundinn tekjuskatt eins og hér hefur komið fram, það er kominn tekjuskattur lögaðila, það er kominn fjármagnstekjuskattur sem ekki var áður. Þess vegna sagði ég í ræðu minni áðan að mér fyndist mikilvægt að taka skattkerfið allt til gagngerrar skoðunar, m.a. að því er lýtur að óbeinu sköttunum og hlutdeild þeirra í heildarskatttekjum ríkissjóðs en þeir eru mjög háir hér á landi í samanburði við það sem við þekkjum frá öðrum löndum.