150. löggjafarþing — 14. fundur,  9. okt. 2019.

vindorka og vindorkuver.

[16:22]
Horfa

ferðamála-, iðnaðar- og nýsköpunarráðherra (Þórdís Kolbrún Reykfjörð Gylfadóttir) (S):

Frú forseti. Ég þakka þeim sem tóku þátt í umræðunni. Ég verð líka að taka undir með þeim þingmönnum sem hafa nefnt sérstaklega að samstaðan í grundvallaratriðum er töluvert meiri en ég hafði áttað mig á eða leyft mér að vona. Auðvitað snýst þetta alltaf um útfærslu eins og í öllum málum og við munum hafa ýmsar skoðanir á því. Í þessu felast mikil tækifæri þegar ég heyri hvernig umræðan um slíka orkuframleiðslu er. Hún er töluvert ólík umræðu um aðrar aðferðir og ég held að það séu tækifæri í því fyrir Alþingi.

Mig langar að nefna sömuleiðis samspilið, sem hv. þm. Ari Trausti Guðmundsson kom inn á og fleiri, vindorkunnar við vatnsaflið. Við sóum í dag of miklu rafmagni og getum með uppbyggingu vindorku komið í veg fyrir þá sóun eða minnkað hana a.m.k. töluvert og náð þannig meiri nýtingu vegna þess hversu vel vindorkan vinnur með vatnsaflinu.

Mig langaði að lokum að setja hlutina aðeins í samhengi af því að nefnt var áðan hvar regluverkið ætti heima, þ.e. er þetta þá sérstaklega innan rammalöggjafarinnar? Mér finnst mikilvægt að þetta fari ekki inn í rammann sem plaggið sem við leggjum hér fram, enda hefur okkur ekki tekist að afgreiða það sómasamlega í allt of langan tíma. Þess vegna finnst mér ekki koma til greina að þetta fari inn í það plagg heldur þurfi það að vera í sérstöku regluverki og einhvers konar sérstökum farvegi þrátt fyrir að það eigi að einhverju leyti heima undir lögum um vernd og nýtingu orkukosta.