verslun með áfengi og tóbak o.fl.
Aðeins um aðgengið áfram, en hv. þingmaður nefnir veitingahús með vínveitingaleyfi. Þau geta selt slíkar vörur. Framleiðendur geta átt slík hús eins og dæmi eru um, bæði þetta brugghús í Skagafirði og eins Kaldi. Þeir eru með eigin veitingahús þar sem þeir selja framleiðslu sína, það er auðvitað hægt. Það minnir okkur á annað sem lítið hefur verið rætt um í sambandi við aðgengismálin að stóra breytingin í aðgengi er ekki fjölgun útsölustaða ÁTVR heldur þau hundruð veitingastaða með vínveitingaleyfi sem hafa sprottið upp aðallega á síðustu 10–25 árum. Fyrir 25 árum eða svo voru vínveitingaleyfi tiltölulega afmörkuð við hótel og örfáa stóra skemmtistaði en nú eru þau úti um allt. Og er það þá ekki gott í bili, segi ég.
Varðandi umgjörðina og norska fyrirkomulagið er það að sjálfsögðu miklu minna skref. Og af því að hér var rifjuð upp afstaða manna til bjórsins á sínum tíma þá barðist ég fyrir því að menn gerðu greinarmun á léttu öli og sterku og þess sæi stað í þeirri ákvörðun að lögleiða bjórinn, (Forseti hringir.) því að auðvitað er ég sammála því að neysla á tiltölulega léttum bjór er ekki nálægt því eins alvarleg og á sterkari drykkjum.
