uppsagnir á Reykjalundi.

Virðulegur forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrirspurnina og deili algerlega með þingmanninum áhyggjum af stöðunni sem upp er komin og einnig mati hennar á mikilvægi þeirrar starfsemi sem þarna fer fram. Það er náttúrlega alger lykilstarfsemi sem fer fram á Reykjalundi og ég held að mikilvægi endurhæfingar almennt verði seint dregið í efa. Ég hef reyndar sett af stað stefnumótun í ráðuneytinu hjá mér sem snýst um að draga fram hversu mikilvæg hugmyndafræði endurhæfingar er, allt frá greiningu og í gegnum meðferð og síðan endurhæfingu. Endurhæfing er ekki bara kafli í því að virkja fólk eftir slys eða sjúkdóma, stundum er hún hreinlega partur af lífinu sjálfu. Þannig að ég tek undir það.

Ég verð að segja að sú staða sem kom upp á dögunum, seint í síðustu viku, kom mér algerlega í opna skjöldu. Hún kom mér á óvart í ljósi þess áralanga stöðugleika sem þarna hafði verið fyrir hendi og þess faglega trausts sem hefur umlukið starfsemina sem þarna hefur farið fram. En það er hins vegar svo að með lögum um opinber innkaup og lögum um sjúkratryggingar er settur ákveðinn rammi um það hvernig hið opinbera kaupir þjónustu af einkaaðilum og í raun er aðkoma mín einungis í gegnum embætti landlæknis annars vegar, sem hefur með að gera faglegt eftirlit með heilbrigðisþjónustu, og hins vegar Sjúkratryggingar Íslands, sem annast kaupin. Ég hef hins vegar fylgst mjög vel með þessari umræðu og ekki bara í fréttum heldur líka með því að ræða við hlutaðeigandi, bæði starfsfólk og stjórnarmenn í SÍBS og fyrrverandi forystufólk, með það að leiðarljósi að reyna að skilja málið betur og hvetja til þess að ró komist á starfsemina fyrir þá sem þjónustunnar njóta.