efnahagsleg áhrif stöðugleikaskilyrða.

Virðulegi forseti. Í öllu þessu ferli um afnám hafta hefur uppgjörið á þrotabúunum spilað hvað stærsta rullu. Nú er að koma að þeim tíma að menn sjái fyrir endann á því en þá skiptir líka máli að við vöndum til verka og þá skiptir máli að menn reyni að skapa um þetta eins mikla samstöðu og mögulegt er.

Ég vil minna á að á síðasta kjörtímabili, á vordögum 2013, voru gerðar breytingar á lögum um gjaldeyrismál einmitt í þessum anda. Þá náðist ágætissamstaða milli allra flokka um að koma á ákveðnu verklagi í meðferð þessara mála með því að setja inn í löggjöfina að þrotabúum yrðu ekki veittar undanþágur nema að undangengnu samráði við efnahags- og viðskiptanefnd þingsins, þetta segir beinlínis í lagatextanum, og samráði við ráðherrann, þ.e. að ráðherranum bæri að koma með málið inn í þingið og kynna vel fyrir efnahags- og viðskiptanefnd allar afleiðingar þeirra undanþágna sem veittar yrðu í tengslum við uppgjörið. Þetta var gert í því skyni að tryggja gagnsæi og tryggja þverpólitíska aðkomu vegna þess að það er auðvitað mikilvægt í öllu þessu máli að tryggja varanlegan stöðugleika í framhaldi og tryggja ákveðna sátt.

Í umræðunni hafa menn að mínu mati, bæði stjórnmálamenn og líka þeir sem hafa fjallað um þessi mál, verið dálítið brattir í því að horfa bara til Seðlabankans. En löggjöfin um gjaldeyrismálin er, ef ég má orða það þannig, löðrandi í kröfu um samráð við ráðherra og síðan við efnahags- og viðskiptanefnd. Það verður að tryggja að menn fylgi því lögbundna ferli og að efnahags- og viðskiptanefnd fái þessi mál inn til sín. Ég vil því spyrja hæstv. ráðherra hvort ekki sé komið að þeim tímapunkti að komið verði með málið inn í (Forseti hringir.) efnahags- og viðskiptanefnd lögum samkvæmt og farið yfir stöðugleikaskilyrðin og efnahagslegar afleiðingar þeirra.