148. löggjafarþing — 18. fundur,  30. jan. 2018.

félagsleg undirboð og svik á vinnumarkaði.

[14:37]
Horfa

Þorsteinn Víglundsson (V):

Herra forseti. Ég vil byrja á því að þakka málshefjanda, hv. þm. Oddnýju G. Harðardóttur, fyrir að taka þetta mikilvæga mál upp og hæstv. ráðherra sömuleiðis fyrir svör hans, þó að ég verði að segja eins og er að ég myndi vilja sjá aðeins meiri kraft í þessu máli. Þetta er gríðarlega mikilvægt mál. Félagsleg undirboð á vinnumarkaði er nokkuð sem ég held að við séum öll hér inni sammála um að þurfi að berjast gegn með öllum ráðum. Þetta er algjörlega ólíðandi og við viljum ekki atvinnurekstur sem byggir á félagslegum undirboðum. Við viljum ekki starfsemi fyrirtækja sem byggir á því að svína á starfsmönnum þeirra, að greiða þeim ekki í takt við kjarasamninga eða lögbundin kjör og réttindi að öðru leyti.

Hér er ekki aðeins verið með gróflegum hætti að mismuna fólki á grundvelli þjóðernis, verið er að brjóta gegn kjarasamningum, verið er að grafa undan lífskjörum okkar allra því að með þessu eru fyrirtæki að reyna að skapa sér samkeppnisforskot með skýrum og ólögmætum hætti, með því að grafa undan rekstrargrundvelli heiðarlegra, heilbrigðra fyrirtækja sem vilja vinna eftir gildandi kjarasamningum og lögum hverju sinni.

Það er algjörlega ólíðandi. Við eigum öll að taka höndum saman um að uppræta slíkt með öllum tiltækum ráðum. Þess vegna eru það mér ákveðin vonbrigði að heyra hæstv. ráðherra lýsa því yfir að nú sé þetta ágæta frumvarp um réttindi og skyldur varðandi erlenda starfsmenn að fara í opið umsagnaferli. Undirbúningur að málinu hófst í tíð hæstv. félagsmálaráðherra Eyglóar Harðardóttur. Það kom fyrir þingið í ráðherratíð minni sl. vor. Þá náðist því miður ekki að vinna það. En málið er tilbúið fyrir þingið og ég veit að það fór aftur í samráðsferli við aðila vinnumarkaðarins. Ég sé ekkert því til fyrirstöðu (Forseti hringir.) að málið komi hér strax fram í þinginu svo það geti tekið höndum saman um að ljúka því fyrir þinglok í vor þannig að það tefjist ekki enn frekar en þegar er orðið.