almenn hegningarlög.

Virðulegur forseti. Alltént í ljósi þessara dóma Hæstaréttar sem féllu 2017 í þessum málum, þar sem annars vegar var sýknað en hins vegar var sakfellt, þá held ég að það hefði verið erfitt að sakfella fyrir einstök ummæli sem falla í hita leiksins í einhverjum innhringiþætti, einhverjum útvarpsþætti. Ef það hefði þurft að líta til þess hvort ummælin hefðu verið til að hvetja til eða kynda undir hatri, ofbeldi eða mismunun — menn myndu líta á það kannski jafnvel sem svo, og þannig var það gert áður, að það væri ekki nægilegt að einhver ein einstök ummæli væru slík. Það þarf eitthvað meira að koma til. Þannig er það einmitt í fjölmiðlalögunum, þar sem er hið raunverulega hatursorðræðuákvæði, að litið var til þess að fjölmiðill yrði ekki dæmdur brotlegur nema það væri stöðugt verið að koma á framfæri einhverjum sjónarmiðum sem væru til þess fallin að kynda undir ofbeldi. Það gæti ekki gerst með einhverjum einum tilteknum ummælum. Að almenningur í landinu þurfi að vera einhvern veginn á varðbergi fyrir því að allt sem fólk missir út úr sér eitt skipti — ég tek það fram að ég er ekki að bera því nokkra bót hérna að menn hagi sér eins og asnar í þessum athugasemdakerfum; mig grunar nú að þessa öldu sé að lægja og þess vegna finnst mér skipta máli að menn taki til í þessu. Það er aðallega það sem skiptir máli. Að hafa skilgreininguna að kynda undir einhverju og náttúrlega hvetja til, þar sem menn hvetja hreinlega til ofbeldis, það skiptir máli og það mun alveg tvímælalaust þrengja ákvæðið.