hámarkshraði á Reykjanesbraut.

Hæstv. forseti. Hv. þingmaður gat sér til um efnisinnihaldið í svari mínu enda hefur hún lögin til hliðsjónar. Spurt er hvort ég hyggist beita mér fyrir því að hækka hámarkshraða á Reykjanesbraut frá Hafnarfirði til Keflavíkur í 110 km á klukkustund. Við tvöföldun Reykjanesbrautar frá Hafnarfirði til Keflavíkur miðaði hönnun Vegagerðarinnar við það að vegurinn uppfyllti skilyrði sem sett voru fyrir allt að 110 km hámarkshraða á klukkustund.

Gengið var út frá því að hjólreiðafólki yrði tryggð örugg leið utan Reykjanesbrautar svo hægt væri að banna hjólreiðar á brautinni áður en til hækkunar hámarkshraða kæmi. Viðræður við sveitarfélögin Hafnarfjörð, Voga og Reykjanesbæ um framtíðarlegu göngu- og hjólreiðastíga hafa komið upp öðru hvoru á undanförnum árum en sérstaklega á síðustu misserum eftir að heimild í vegalögum var rýmkuð hvað kostnaðarþátttöku Vegagerðarinnar við stígagerð við kemur.

Niðurstaða um nauðsynlegar framkvæmdir liggur þó ekki fyrir og því er skilyrði ekki uppfyllt fyrir því að geta bannað hjólreiðar á Reykjanesbraut. Vegagerðin telur jafnframt að nauðsynlegt sé að aðskilja akstursstefnur á Reykjanesbraut með vegriði áður en hámarkshraði yrði hækkaður. Tímasetningar um uppsetningu vegriðs á brautinni liggja ekki fyrir.

Samkvæmt 37. gr. gildandi umferðarlaga er ekki heimild til að ákveða hærri hámarkshraða en 100 km á klukkustund. Umrædd lagagrein er svohljóðandi, með leyfi forseta:

„Í þéttbýli má ökuhraði ekki vera meiri en 50 km á klst. Utan þéttbýlis má ökuhraði ekki vera meiri en 80 km á klst., þó 90 km á klst. á vegum með bundnu slitlagi. Ákveða má hærri hraðamörk á tilteknum vegum, þó eigi meira en 100 km á klst., ef aðstæður leyfa og æskilegt er til að greiða fyrir umferð, enda mæli veigamikil öryggissjónarmið eigi gegn því.“

Hugleiðingar um að hækka hámarkshraða á Reykjanesbraut eru því ekki tímabærar og hyggst innanríkisráðherra ekki beita sér fyrir því að svo stöddu. Hv. þingmaður spyr hvort það verði engu að síður gert þegar þessum tilteknu skilyrðum er fullnægt. Já, það tel ég að sjálfsögðu æskilegt að gera.

Síðan er spurt um forgangsatriði hvað þetta snertir. Ég er alveg sammála hv. þingmanni um öryggissjónarmiðin, sérstaklega á fjölförnum brautum á borð við Reykjanesbrautina. Það eru reyndar fáar brautir sem hægt er að jafna saman við hana hvað umferðarþunga áhrærir, en á slíkum brautum eru vegrið og aðgreining akstursleiða grundvallaratriði og mikið öryggisatriði.

Ég tel til dæmis að undirgöng við álverið hafi verið eitt brýnasta öryggismál í vegakerfi landsins og sem betur fer er sú framkvæmd að verða fullbúin. Ég tek því undir það meginsjónarmið að öryggismál á þessari mikilvægu samgönguæð eru forgangsatriði. Því miður hefur okkur ekki tekist að fullnægja þeim skilyrðum sem við viljum fullnægja áður en við hækkum hámarkshraðann, þ.e. hjólabrautunum og vegriðunum. Þegar þau hafa verið uppfyllt mun það vonandi verða gert.