142. löggjafarþing — 23. fundur,  4. júlí 2013.

þingsköp Alþingis.

30. mál
[20:07]
Horfa

Ragnheiður Ríkharðsdóttir (S) (andsvar):

Virðulegur forseti. Skoðun hv. þingmanns er þekkt. Hann talar gegn því að þessi einskiptisaðgerð eins og verið er að tala um — mér finnst reyndar svolítið sérstakt að ræða um breytingar á þingsköpum sem slíka, verið er að fara fram á að þessar breytingar verði gerðar fyrir það þing sem framundan er eða fyrir 142. þing. Hv. þingmaður talar hér um tvennt, bæði að rík samstaða þurfi að vera um breytingu á þingskapalögum og að helst eigi ekki að hverfa frá þingskapalögum. Samt hafa hv. þingmaður og þeir sem standa með honum í flokki verið tilbúnir til að víkja frá þingsköpum í þá veru að halda sig við dagsetninguna 10. september og boða þá til nýs þings, en veita engu að síður afslátt af því að tekjufrumvörp fjárlaga megi koma síðar.

Ef okkur er stundum annt um að þetta sé allt kórrétt, samkvæmt þingskapalögum, af hverju er það boð, að heimila að hvika frá þingskapalögum á þann hátt að fjárlög verði lögð fram og nýtt þing komi saman 10. september — slítum núna, en við megum hvika frá því þannig að fjáraukalögin komi síðar þó að skýrt sé kveðið á um að þetta tvennt eigi að fara saman. Fyrst hv. þingmaður er svona ósáttur við þá breytingu sem hér er lögð til, hvernig getur hann þá verið sáttur við að boða hina breytinguna?