Mannréttindastofnun Íslands.
Virðulegi forseti. Eins og hefur komið fram í ræðu hæstv. forseta Birgis Ármannssonar og annarra þeirra þingmanna sem tekið hafa til máls í þessu máli þá er það viðbragð við ákvörðun sem liggur fyrir, eins og ég skil málið. Ég held að ég hafi komist nálægt því að segja í ræðu hér, þegar okkur í þinginu lánaðist að samþykkja lög 22. júní sl. um stofnun sjálfstæðrar mannréttindastofnunar undir Alþingi, að það hafi markað ákveðin tímamót. Ég er ákaflega stoltur af þessari niðurstöðu og ég veit að það eru fleiri þingmenn, ef ekki bara nær allir hv. þingmenn í þessu húsi, því eins og hv. þm. Þórunn Sveinbjarnardóttir kom inn á þá liggur auðvitað ákvörðunin fyrir og viljinn til að koma stofnuninni á fót.
Hv. þm. Þórhildur Sunna Ævarsdóttir benti á, sem satt er, að það að koma á fót sjálfstæðri mannréttindastofnun er forsenda lögfestingar samnings Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks og ég hef alla vega ekki á þeim tíma sem ég hef verið hér á Alþingi, virðulegi forseti, orðið annars áskynja en að það sé ríkur vilji til að lögfesta hann. Það eru auðvitað, eins og við þekkjum af því að öll erum við að fylgjast með kosningabaráttu, margir flokkar sem eru með það á sinni stefnuskrá ef við erum að velta fyrir okkur hver ætti þá að skipa hér mögulega stjórn.
Ég tek undir það sem hefur komið fram. Ég hef ákveðinn skilning á því að þetta mál er komið fram í ljósi svona ábyrgrar nálgunar sem varðar það að brýnt sé að tryggja samfellda þjónustu réttindagæslu fyrir fatlað fólk. Ég heyri ekki betur en að hv. þingmenn sem hafa hér til máls tekið séu sammála því og það tel ég mjög mikilvægan punkt. Ég treysti því líka á sama tíma þar sem málið gengur til stjórnskipunar- og eftirlitsnefndar, sem þekkir málið auðvitað vel, að hún kafi vel ofan í þetta með tilliti til dagsetninga og/eða þess hvert eðli þeirrar þjónustu yrði frá og með 1. janúar þar sem augljóst er, vegna fyrri ákvarðana okkar, að nýr veruleiki blasir við.
Að endingu vil ég segja að sannarlega hefur þetta verk tafist í höndum okkar sem ákváðum að ganga svo frá málum og samþykktum að koma á fót sérstakri mannréttindastofnun og sjálfstæðri undir þinginu hvað varðar skipan stjórnar en ég tek heils hugar undir það sem hér hefur komið fram, ég tel okkur ekkert til fyrirstöðu eða að vanbúnaði að ganga frá kjöri á stjórn, og þá meina ég áður en þessu löggjafarþingi lýkur eða þingfundum lýkur, til þess einmitt að nýta tímann vel og skoða allar útfærslur á því, samanber skoðanaskipti hv. þingmanna hér í ræðum á undan mér. Ég treysti fullkomlega stjórnskipunar- og eftirlitsnefnd til að ræða sig áfram um það. Ég átta mig alveg á því að tíminn er knappur í ljósi þeirrar þingdagskrár sem hæstv. forseti hefur dregið upp fyrir okkur þingflokksformönnum. En annað eins höfum við nú gert þegar við komum saman og reynum að ljúka hlutum með sóma og ég treysti okkur alveg til þess að geta gert það í þessu tilfelli.
En ég ítreka: Það voru tímamót þegar við tókum þessa ákvörðun og komumst að þessari niðurstöðu í júní síðastliðnum. Þeim fagna ég og það veit ég að þeim er víða fagnað og nú getum við staðið í lappirnar í þessu, virðulegi forseti.
