breytingar á raforkulögum til að tryggja raforkuöryggi almennings o.fl.

Hæstv. forseti. Ég vil þakka hv. þm. Eyjólfi Ármannssyni fyrir góðar spurningar. Þetta sem varðar forgangsröðunina er auðvitað algjört lykilatriði. Í fljótu bragði sé ég tvær leiðir sem hægt er að nýta og eru nýttar í löndunum í kringum okkur. Það er efnahagsleg stýring, t.d. með skattalegum hvötum, eins og hefur t.d. verið gert við innflutning rafmagnsbíla til landsins. Það er auðvitað líka hægt að setja fyrirtækjum í opinberri eigu ítarlegri eigendastefnu og ég er þeirrar skoðunar að það þurfi að gera hvað varðar Landsvirkjun, í það minnsta, þar sem eigandinn, hið opinbera, beinir því í raun til fyrirtækisins að selja í þágu orkuskiptanna. Fyrirtækið er í okkar eigu og við eigum að geta gert þetta.

Ég skil alveg hvað hv. þingmaður er að segja um erfiðleikana við forgangsröðunina en á síðustu misserum höfum við heyrt hæstv. umhverfis-, loftslags- og orkumálaráðherra og fleiri ráðherra í ríkisstjórn og mjög marga í atvinnulífinu tala um nauðsyn orkuskiptanna. Það sem við erum m.a. að vekja athygli á með þessari tillögu er að það er ekki nóg að tala um orkuskiptin ef við höfum ekki tækin til að komast í þau, auk þess sem stjórnvöld þurfa að búa til skýra áætlun um hvernig við förum í þessi orkuskipti; hvernig við ljúkum orkuskiptum á landi og hvernig við síðan færum okkur yfir í sjó og að lokum í flug, hvernig það fari fram. Ég tel að það sé fyrst og fremst gert með stýringu, efnahagslegum hvötum, skattlagningu og eigendastefnu.

Hvað varðar upprunavottorðin þá verð ég að viðurkenna að ég er á sama máli og hv. þingmaður. Þó að þau hafi ákveðið markaðsgildi innan evrópska kerfisins þá finnst mér þau ekki þjóna þeim tilgangi að skýra fyrir hinum almenna raforkukaupenda hvað hann er að kaupa.