Kjaramál kennara og skólastjórnenda í grunnskólum.

Herra forseti. Ég vil í fyrsta lagi taka undir hvert orð sem hv. þm. Kolbrún Halldórsdóttir sagði um gildi menntunar, hlutverk menntunar í samfélagi okkar. Ég hygg að um það sé ekki ágreiningur. Ég tek líka undir með hv. þingmanni eins og kom fram í lokaorðum ræðu hennar að nú sé fullreynt. Hv. þingmaður velti því upp hvers vegna ekki hefði verið gripið til þess fyrr að nota gerðardómsleiðina. Það hefur komið fram, herra forseti, að með því að grípa strax inn í væri verið að fara á svig við lög Alþjóðavinnumálastofnunarinnar. Nú er hins vegar fullreynt eftir svo langan tíma og ég hygg að um það sé kannski ekki ágreiningur.

Mig langar til að spyrja hv. þingmann þegar hún segir „ríkisstjórnin hefur þau tæki“, sem sagt að setja meira fé inn. Þá má benda á að það eru ekki nándar nærri öll sveitarfélög sem fullnýta tekjustofna sína, þar á meðal stærsta (Gripið fram í.) sveitarfélagið sem er Reykjavíkurborg. Spurning mín lýtur ekki að því. Jafnvel þótt ríkisstjórnin hefði sett fé þarna inn stöndum við eigi að síður frammi fyrir því sem ég hef áður kallað gíslingu annarra verkalýðsfélaga gagnvart kennarastéttinni og þar af leiðandi menntun í landinu þegar ASÍ segir að verði gengið að ýtrustu kröfum kennara séu kjarasamningar lausir með þeim afleiðingum sem það þýðir. Ég túlka slíka yfirlýsingu svo að menn meini þá í rauninni ekkert með því að menntun skipti miklu máli og að menntun skuli hafa forgang, að þetta sé liður í því að menntun skuli hafa forgang. Mér þætti því fróðlegt að heyra viðbrögð hv. þingmanns, hvort hún sé sammála (Forseti hringir.) þessari afstöðu ASÍ.