155. löggjafarþing — 3. fundur,  12. sept. 2024.

fjárlög 2025.

1. mál
[11:29]
Horfa

Njáll Trausti Friðbertsson (S) (andsvar):

Frú forseti. Þegar við ræðum fjárlög ríkisins og ríkisfjármálaáætlun og slíka hluti þá erum við kannski fyrst og fremst að tala um að styðja við ríkisfjármálin, styðja við hagkerfið. Eins og ég ræddi áðan vil ég ræða svolítið stóru myndina, það sem við erum að fást við og fara ekki ofan í einstaka þætti hér í 1. umræðu fjárlaga, þ.e. stóra verkefnið hérna í gegnum þessi áfallaár síðustu ára. Það er rétt að halda þessari sögu til haga. Það eru kannski ekkert margir sem eru í vinnu fjárlaganefndar í dag sem voru í vinnunni í mars 2020, um vorið og fram í júní það ár. Þetta voru alveg ótrúlegir tímar í vinnu fjárlaganefndar. Ég vil bara halda þessu til haga og það var þverpólitísk samstaða um að fara í þetta.

Ég held í grunninn, þó að það sé hægt að vera vitur eftir á, að við höfum kannski bara farið aðeins of langt í því miðað við hvernig sprengingin varð síðan, hversu mikill stuðningur var — að við lendum í þessum gríðarlega hagvexti sem er náttúrlega bara erfitt fyrir alla að eiga við. Og síðan, eins og ég kom inn á, þegar þjóðhagsspáin fyrir 2022 kom til okkar inn í fjárlaganefnd 2021, og það munar svona gríðarlega miklu á hagvaxtarspánni, þá var orðið mjög erfitt að ná utan um þetta. Ég verð að segja að mér finnst hafa gengið mjög vel að ná utan um frumjöfnuðinn og svo heildarjöfnuðinn. Svo getum við náttúrlega þráttað, sem er pólitík, um einstök málefni og allt það, farið í þau. Það er það sem við eigum að fara að gera í haust í vinnu fjárlaganefndar. En eins og konan sagði einhvern tímann: Hlýr er faðmur baksýnisspegilsins. Það er svolítið mikilvægt að halda sögunni til haga vegna þess að mér finnst umræðan núna (Forseti hringir.) vera í eigin rými staðar og stundar en það er engin sögustund á bak við. (Forseti hringir.) Ég held að það sé mikilvægt fyrir þjóðina að vita hvað gerðist og hvernig við höfum verið að vinna úr þeim erfiðleikum (Forseti hringir.) sem hafa komið upp á síðustu fimm árum, sem eru alveg ótrúlegir.

(Forseti (ÁsF): Ég minni hv. þingmann á takmarkaðan ræðutíma, tvær mínútur.)